பழனி திருப்புகழ்..!

திருப்புகழ் 104 அகல்வினை (பழனி)

 

அகல்வினை யுட்சார் சட்சம யிகளொடு வெட்கா தட்கிடு

மறிவிலி வித்தா ரத்தன – மவிகார

 

அகில்கமழ் கத்தூ ரித்தனி யணைமிசை கைக்கா சுக்கள

வருள்பவர் நட்பே கொட்புறு – மொருபோதன்

 

பகலிர விற்போ திற்பணி பணியற விட்டா ரெட்டிய

பரமம யச்சோ திச்சிவ – மயமாநின்

 

பழநித னிற்போ யுற்பவ வினைவிள கட்சேர் வெட்சிகு

ரவுபயில் நற்றாள் பற்றுவ – தொருநாளே

 

புகலிவ னப்பே றப்புகல் மதுரைமன் வெப்பா றத்திகழ்

பொடிகொடு புற்பாய் சுற்றிகள் – கழுவேறப்

 

பொருதச மர்த்தா குத்திர துரகமு கக்கோ தைக்கிடை

புலவரில் நக்கீ ரர்க்குத – வியவேளே

 

இகல்படு நெட்டூர் பொட்டெழ இளநகை யிட்டே சுட்டருள்

எழுபுவி துய்த்தார் மைத்துனர் – மதலாய்வென்

 

றிடரற முப்பால் செப்பிய கவிதையின் மிக்கா ரத்தினை

யெழுதிவ னத்தே யெற்றிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 105  அணிபட்டு அணுகி (பழனி)

 

அணிபட் டணுகித் திணிபட் டமனத்

தவர்விட் டவிழிக் – கணையாலும்

 

அரிசுற் றுகழைத் தவர்பெற் றவளத்

தவன்விட் டமலர்க் – கணையாலும்

 

பிணிபட் டுணர்வற் றவமுற் றியமற்

பெறுமக் குணமுற் – றுயிர்மாளும்

 

பிறவிக் கடல்விட் டுயர்நற் கதியைப்

பெறுதற் கருளைத் – தரவேணும்

 

கணிநற் சொருபத் தையெடுத் துமலைக்

கனியைக் கணியுற் – றிடுவோனே

 

கமலத் தயனைப் ப்ரணவத் துரையைக்

கருதிச் சிறைவைத் – திடுவோனே

 

பணியப் பணியப் பரமர்ப் பரவப்

பரிவுற் றொருசொற் – பகர்வோனே

 

பவளத் தவளக் கனகப் புரிசைப்

பழநிக் குமரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 106 அதல விதல (பழனி)

 

அதல விதலமுத லந்தத்த லங்களென

அவனி யெனஅமரர் அண்டத்த கண்டமென

அகில சலதியென எண்டிக்குள் விண்டுவென – அங்கிபாநு

 

அமுத கதிர்களென அந்தித்த மந்த்ரமென

அறையு மறையெனஅ ருந்தத்து வங்களென

அணுவி லணுவெனநி றைந்திட்டு நின்றதொரு – சம்ப்ரதாயம்

 

உதய மெழஇருள்வி டிந்தக்க ணந்தனிலி

ருதய கமலமுகி ழங்கட்ட விழ்ந்துணர்வி

லுணரு மநுபவம னம்பெற்றி டும்படியை – வந்துநீமுன்

 

உதவ இயலினியல் செஞ்சொற்ப்ர பந்தமென

மதுர கவிகளில்ம னம்பற்றி ருந்துபுகழ்

உரிய அடிமையுனை யன்றிப்ப்ர பஞ்சமதை – நம்புவேனோ

 

ததத ததததத தந்தத்த தந்ததத

திதிதி திதிதிதிதி திந்தித்தி திந்திதிதி

தகுகு தகுதகுகு தந்தத்த தந்தகுகு – திந்திதோதி

 

சகக சககெணக தந்தத்த குங்கெணக

டிடிடி டிடிடிடிடி டிண்டிட்டி டிண்டிடிடி

தகக தகதகக தந்தத்த தந்தகக – என்றுதாளம்

 

பதலை திமிலைதுடி தம்பட்ட மும்பெருக

அகில நிசிசரர்ந டுங்கக்கொ டுங்கழுகு

பரிய குடர்பழுவெ லும்பைப்பி டுங்கரண – துங்ககாளி

 

பவுரி யிடநரிபு லம்பப்ப ருந்திறகு

கவரி யிடஇகலை வென்றுச்சி கண்டிதனில்

பழநி மலையின்மிசை வந்துற்ற இந்திரர்கள் – தம்பிரானே.

 

திருப்புகழ் 107 அபகார நிந்தை (பழனி)

 

அபகார நிந்தைபட் – டுழலாதே

அறியாத வஞ்சரைக் – குறியாதே

 

உபதேச மந்திரப் – பொருளாலே

உனைநானி னைந்தருட் – பெறுவேனோ

 

இபமாமு கன்தனக் – கிளையோனே

இமவான்ம டந்தையுத் – தமிபாலா

 

ஜெபமாலை தந்தசற் – குருநாதா

திருவாவி னன்குடிப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 108 அரிசன வாடை (பழனி)

 

அரிசன வாடைச் சேர்வை குளித்துப்

பலவித கோலச் சேலை யுடுத்திட்

டலர்குழ லோதிக் கோதி முடித்துச் – சுருளோடே

 

அமர்பொரு காதுக் கோலை திருத்தித்

திருநுதல் நீவிப் பாளி தபொட்டிட்

டகில்புழு காரச் சேறு தனத்திட் – டலர்வேளின்

 

சுரதவி நோதப் பார்வை மையிட்டுத்

தருணக லாரத் தோடை தரித்துத்

தொழிலிடு தோளுக் கேற வரித்திட் – டிளைஞோர்மார்

 

துறவினர் சோரச் சோர நகைத்துப்

பொருள்கவர் மாதர்க் காசை யளித்தற்

றுயரற வேபொற் பாத மெனக்குத் – தருவாயே

 

கிரியலை வாரிச் சூர ரிரத்தப்

புணரியின் மூழ்கிக் கூளி களிக்கக்

கிரணவை வேல்புத் தேளிர் பிழைக்கத் – தொடுவோனே

 

கெருவித கோலப் பார தனத்துக்

குறமகள் பாதச் சேக ரசொர்க்கக்

கிளிதெய்வ யானைக் கேபு யவெற்பைத் – தருவோனே

 

பரிமள நீபத் தாரொ டுவெட்சித்

தொடைபுனை சேவற் கேத னதுத்திப்

பணியகல் பீடத் தோகை மயிற்பொற் – பரியோனே

 

பனிமல ரோடைச் சேலு களித்துக்

ககனம ளாவிப் போய்வ ருவெற்றிப்

பழநியில் வாழ்பொற் கோம ளசத்திப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 109 அருத்தி வாழ்வொடு (பழனி)

 

அருத்தி வாழ்வொடு தனகிய மனைவியு – முறவோரும்

அடுத்த பேர்களு மிதமுறு மகவொடு – வளநாடும்

 

தரித்த வூருமெ யெனமன நினைவது – நினையாதுன்

தனைப்ப ராவியும் வழிபடு தொழிலது – தருவாயே

 

எருத்தி லேறிய இறையவர் செவிபுக – வுபதேசம்

இசைத்த நாவின இதணுறு குறமக – ளிருபாதம்

 

பரித்த சேகர மகபதி தரவரு – தெய்வயானை

பதிக்கொ ளாறிரு புயபழ நியிலுறை – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 110 அவனிதனிலே (பழனி)

 

அவனிதனி லேபி றந்து மதலையென வேத வழ்ந்து

அழகுபெற வேந டந்து – இளைஞோனாய்

 

அருமழலை யேமி குந்து குதலைமொழி யேபு கன்று

அதிவிதம தாய்வ ளர்ந்து – பதினாறாய்

 

சிவகலைக ளாக மங்கள் மிகவுமறை யோது மன்பர்

திருவடிக ளேநி னைந்து – துதியாமல்

 

தெரிவையர்க ளாசை மிஞ்சி வெகுகவலை யாயு ழன்று

திரியுமடி யேனை யுன்ற – னடிசேராய்

 

மவுனவுப தேச சம்பு மதியறுகு வேணி தும்பை

மணிமுடியின் மீத ணிந்த – மகதேவர்

 

மனமகிழ வேய ணைந்து ஒருபுறம தாக வந்த

மலைமகள்கு மார துங்க – வடிவேலா

 

பவனிவர வேயு கந்து மயிலின்மிசை யேதி கழ்ந்து

படியதிர வேந டந்த – கழல்வீரா

 

பரமபத மேசெ றிந்த முருகனென வேயு கந்து

பழநிமலை மேல மர்ந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 111 அறமிலா நிலை (பழனி)

 

அறமிலா நிலைகற்று கொடியவேல் விழிவிட்டு

ளறிவுதா னறவைத்து – விலைபேசி

 

அமளிமீ தினில்வைத்து பவளவா யமுதத்தை

யதிகமா வுதவிக்கை – வளையாலே

 

உறவினா லுடலத்தை யிறுகவே தழுவிக்கொ

ளுலையிலே மெழுகொத்த – மடவாரோ

 

டுருகியே வருபெற்றி மதனநா டகபித்து

ஒழியுமா றொருமுத்தி – தரவேணும்

 

மறவர்மா தொருரத்ந விமலகோ கநகத்தி

மயிலனாள் புணர்செச்சை – மணிமார்பா

 

மருள்நிசா சரன்வெற்பி லுருகிவீழ் வுறமிக்க

மயிலிலே றியவுக்ர – வடிவேலா

 

பறைகள்பே ணியருத்ரி கரியகா ரளகத்தி

பரமர்பா லுறைசத்தி – யெமதாயி

 

பழையபார் வதிகொற்றி பெரியநா யகிபெற்ற

பழநிமா மலையுற்ற – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 112 ஆதாளிகள் புரி (பழனி)

 

ஆதா ளிகள்புரி கோலா கலவிழி

யாலே யமுதெனு – மொழியாலே

 

ஆழ்சீ ரிளநகை யாலே துடியிடை

யாலே மணமலி – குழலாலே

 

சூதா ரிளமுலை யாலே யழகிய

தோடா ரிருகுழை – யதனாலே

 

சோரா மயல்தரு மானா ருறவிடர்

சூழா வகையருள் – புரிவாயே

 

போதா ரிருகழல் சூழா ததுதொழில்

பூணா தெதிருற – மதியாதே

 

போரா டியஅதி சூரா பொறுபொறு

போகா தெனஅடு – திறலோனே

 

வேதா வுடனெடு மாலா னவனறி

யாதா ரருளிய – குமரேசா

 

வீரா புரிவரு கோவே பழநியுள்

வேலா இமையவர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 113 ஆலகாலம் என (பழனி)

 

ஆல காலமெ னக்கொலை முற்றிய

வேல தாமென மிக்கவி ழிக்கடை

யாலு மோகம்வி ளைத்துவி தத்துட – னிளைஞோரை

 

ஆர வாணைமெ யிட்டும றித்துவி

கார மோகமெ ழுப்பிய தற்குற

வான பேரைய கப்படு வித்ததி – விதமாகச்

 

சால மாலைய ளித்தவர் கைப்பொருள்

மாள வேசிலு கிட்டும ருட்டியெ

சாதி பேதம றத்தழு வித்திரி – மடமாதர்

 

தாக போகமொ ழித்துஉ னக்கடி

யானென் வேள்விமு கத்தவ முற்றிரு

தாளை நாளும்வ ழுத்திநி னைத்திட – அருள்வாயே

 

வால மாமதி மத்தமெ ருக்கறு

காறு பூளைத ரித்தச டைத்திரு

வால வாயன ளித்தரு ளற்புத – முருகோனே

 

மாய மானொட ரக்கரை வெற்றிகொள்

வாலி மார்புதொ ளைத்திட விற்கொடு

வாளி யேவிய மற்புய னச்சுதன் – மருகோனே

 

நாலு வேதந விற்றுமு றைப்பயில்

வீணை நாதனு ரைத்தவ னத்திடை

நாடி யோடிகு றத்தித னைக்கொடு – வருவோனே

 

நாளி கேரம்வ ருக்கைப ழுத்துதிர்

சோலை சூழ்பழ நிப்பதி யிற்றிரு

ஞான பூரண சத்தித ரித்தருள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 114 ஆறுமுகம் ஆறுமுகம் (பழனி)

 

ஆறுமுகம் ஆறுமுகம் ஆறுமுகம் ஆறுமுகம்

ஆறுமுகம் ஆறுமுகம் – என்றுபூதி

 

ஆகமணி மாதவர்கள் பாதமலர் சூடுமடி

யார்கள்பத மேதுணைய – தென்றுநாளும்

 

ஏறுமயில் வாகனகு காசரவ ணாஎனது

ஈசஎன மானமுன – தென்றுமோதும்

 

ஏழைகள்வி யாகுலமி தேதெனவி னாவிலுனை

யேவர்புகழ் வார்மறையு – மென்சொலாதோ

 

நீறுபடு மாழைபொரு மேனியவ வேலஅணி

நீலமயில் வாகவுமை – தந்தவேளே

 

நீசர்கட மோடெனது தீவினையெ லாமடிய

நீடுதனி வேல்விடும – டங்கல்வேலா

 

சீறிவரு மாறவுண னாவியுணு மானைமுக

தேவர்துணை வாசிகரி – அண்டகூடஞ்

 

சேருமழ கார்பழநி வாழ்குமர னேபிரம

தேவர்வர தாமுருக – தம்பிரானே.

 

திருப்புகழ் 115 இத் தாரணிக்குள் (பழனி)

 

இத்தா ரணிக்குள்மநு வித்தாய் முளைத்தழுது

கேவிக் கிடந்துமடி மீதிற் றவழ்ந்தடிகள்

தத்தா தனத்ததன இட்டே தெருத்தலையில்

ஓடித் திரிந்துநவ கோடிப் ப்ரபந்தகலை

யிச்சீர் பயிற்றவய தெட்டொ டுமெட்டுவர

வாலக் குணங்கள்பயில் கோலப் பெதும்பையர்க – ளுடனுறவாகி

 

இக்கார் சரத்துமத னுக்கே இளைத்துவெகு

வாகக் கலம்பவகை பாடிப் புகழ்ந்துபல

திக்கோ டுதிக்குவரை மட்டோ டிமிக்கபொருள்

தேடிச் சுகந்தஅணை மீதிற் றுயின்றுசுக

மிட்டா தரத்துருகி வட்டார் முலைக்குளிடை

மூழ்கிக் கிடந்துமய லாகித் துளைந்துசில – பிணியதுமூடிச்

 

சத்தா னபுத்தியது கெட்டே கிடக்கநம

னோடித் தொடர்ந்துகயி றாடிக் கொளும்பொழுது

பெற்றோர் கள்சுற்றியழ வுற்றார் கள்மெத்தஅழ

ஊருக் கடங்கலிலர் காலற் கடங்கவுயிர்

தக்கா திவர்க்குமய னிட்டான் விதிப்படியி

னோலைப் பழம்படியி னாலிற் றிறந்ததென – எடுமெனவோடிச்

 

சட்டா நவப்பறைகள் கொட்டா வரிச்சுடலை

யேகிச் சடம்பெரிது வேகப் புடஞ்சமைய

இட்டே யனற்குளெரி பட்டா ரெனத்தழுவி

நீரிற் படிந்துவிடு பாசத் தகன்றுனது

சற்போ தகப்பதும முற்றே தமிழ்க்கவிதை

பேசிப் பணிந்துருகு நேசத் தையின்றுதர – இனிவரவேணும்

 

தித்தா திரித்திகுட தத்தா தனத்தகுத

தாதத் தனந்ததன தானத் தனந்ததன

செச்சே செகுச்செகுகு தித்தா திமித்ததிகு

தாதத் தசெந்திகுத தீதத் தசெந்தரிக

தித்தா கிடக்கணக டக்கா குகுக்குகுகு

தோதக் கணங்கணக கூகுக் கிணங்கிணென – ஒருமயிலேறித்

 

திட்டே ரதத்தசுரர் பட்டே விழப்பொருது

வேலைத் தொளைந்துவரை யேழைப் பிளந்துவரு

சித்தா பரத்தமரர் கத்தா குறத்திமுலை

மீதிற் புணர்ந்துசுக லீலைக் கதம்பமணி

சுத்தா வுமைக்குமொரு முத்தாய் முளைத்தகுரு

நாதக் குழந்தையென வோடிக் கடம்பமலர் – அணிதிருமார்பா

 

மத்தா மதக்களிறு பிற்றா னுதித்தகுக

னேதத் திலங்கையினி லாதிக்க முண்டதொரு

முட்டா ளரக்கர்தலை யிற்றே விழக்கணைக

ளேதொட் டகொண்டலுரு வாகிச் சுமந்ததிக

மட்டார் மலர்க்கமல முற்றா சனத்திருவை

மார்பிற் புணர்ந்தரகு ராமற் குமன்புடைய – மருமகனாகி

 

வற்றா மதுக்கருணை யுற்றே மறைக்கலைக

ளோதித் தெரிந்துதமிழ் சோதித் தலங்கலணி

யத்தா பரத்தையறி வித்தா விசுற்றுமொளி

யாகிப் ப்ரபந்தமணி வேல்தொட் டமைந்தபுய

வர்க்கா மருப்புழுகு முட்டா திருப்பழநி

வாழ்வுக் குகந்தடிய ராவிக் குள்நின்றுலவி – வருபெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 116 இரவி என (பழனி)

 

இரவியென வடவையென ஆலால விடமதென

உருவுகொடு ககனமிசை மீதேகி மதியும்வர

இரதிபதி கணைகளொரு நாலேவ விருதுகுயி – லதுகூவ

 

எழுகடலின் முரசினிசை வேயோசை விடையின்மணி

யிசைகுறுகி யிருசெவியி னாராச முறுவதென

இகல்புரிய மதனகுரு வோராத அனையர்கொடு – வசைபேச

 

அரஹரென வநிதைபடு பாடோத அரிதரிது

அமுதமயி லதுகருதி யாரோடு மிகல்புரிவள்

அவசமுற அவசமுற ஆரோமல் தரவுமிக – மெலிவானாள்

 

அகுதியிவள் தலையில்விதி யானாலும் விலகரிது

அடிமைகொள வுனதுபரம் ஆறாத வொருதனிமை

யவளையணை தரஇனிதி னோகார பரியின்மிசை – வருவாயே

 

நிரைபரவி வரவரையு ளோர்சீத மருதினொடு

பொருசகடு வுதையதுசெய் தாமாய மழைசொரிதல்

நிலைகுலைய மலைகுடைய தாவேகொள் கரகமலன் – மருகோனே

 

நிருமலிய திரிநயனி வாள்வீச வருகுமரி

கவுரிபயி ரவியரவ பூணாரி திரிபுவனி

நிபுடமலை யரசனருள் வாழ்வான புரணவுமை – யருள்பாலா

 

பரவைகிரி யசுரர்திரள் மாசேனை தவிடுபொடி

படஅமரர் துயரகல வேலேவி யமர்பொருத

பதுமகர தலமுருக நால்வேத கரரணிக – மயில்வீரா

 

பளிதம்ருக மதகளப சேறார வளருமுலை

வநிதைகுற மகள்மகிழும் லீலாவி தரமதுர

பநுவல்தரு பழநிவரு கோலாக லவவமரர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 117 இருகனக மாமேரு (பழனி)

 

இருகனக மாமேரு வோகளப துங்க

கடகடின பாடீர வாரமுத கும்ப

மிணைசொலிள நீரோக ராசலஇ ரண்டு – குவடேயோ

 

இலகுமல ரேவாளி யாகியஅ நங்க

னணிமகுட மோதானெ னாமிகவ ளர்ந்த

இளமுலைமி னார்மோக மாயையில்வி ழுந்து – தணியாமல்

 

பெருகியொரு காசேகொ டாதவரை யைந்து

தருவைநிக ரேயாக வேயெதிர்பு கழ்ந்து

பெரியதமி ழேபாடி நாடொறுமி ரந்து – நிலைகாணாப்

 

பிணியினக மேயான பாழுடலை நம்பி

உயிரையவ மாய்நாடி யேபவநி ரம்பு

பிறவிதனி லேபோக மீளவுமு ழன்று – திரிவேனோ

 

கருணையுமை மாதேவி காரணிய நந்த

சயனகளி கூராரி சோதரிபு ரந்த

கடவுளுடன் வாதாடு காளிமலை மங்கை – யருள்பாலா

 

கருடனுடன் வீறான கேதனம்வி ளங்கு

மதிலினொடு மாமாட மேடைகள்து லங்கு

கலிசைவரு காவேரி சேவகனொ டன்பு – புரிவோனே

 

பரவையிடை யேபாத காசுரர்வி ழுந்து

கதறியிட வேபாக சாதனனு நெஞ்சு

பலிதமென வேயேக வேமயிலில் வந்த – குமரேசா

 

பலமலர்க ளேதூவி யாரணந வின்று

பரவியிமை யோர்சூழ நாடொறுமி சைந்து

பழநிமலை மீதோர்ப ராபரனி றைஞ்சு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 118 இரு செப்பென (பழனி)

 

இருசெப் பெனவெற் பெனவட் டமுமொத்

திளகிப் புளகித் – திடுமாதர்

 

இடையைச் சுமையைப் பெறுதற் குறவுற்

றிறுகக் குறுகிக் – குழல்சோரத்

 

தருமெய்ச் சுவையுற் றிதழைப் பருகித்

தழுவிக் கடிசுற் – றணைமீதே

 

சருவிச் சருவிக் குனகித் தனகித்

தவமற் றுழலக் – கடவேனோ

 

அரிபுத் திரசித் தஜனுக் கருமைக்

குரியத் திருமைத் – துனவேளே

 

அடல்குக் குடநற் கொடிபெற் றெதிருற்

றசுரக் கிளையைப் – பொருவோனே

 

பரிவுற் றரனுக் கருணற் பொருளைப்

பயனுற் றறியப் – பகர்வோனே

 

பவனப் புவனச் செறிவுற் றுயர்மெய்ப்

பழநிக் குமரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 119 இலகிய களப (பழனி)

 

இலகிய களபசு கந்த வாடையின்

ம்ருகமத மதனைம கிழ்ந்து பூசியெ

இலைசுருள் பிளவைய ருந்தி யேயதை – யிதமாகக்

 

கலவியி லவரவர் தங்கள் வாய்தனி

லிடுபவர் பலபல சிந்தை மாதர்கள்

கசனையை விடுவது மெந்த நாளது – பகர்வாயே

 

சிலைதரு குறவர்ம டந்தை நாயகி

தினைவன மதனிலு கந்த நாயகி

திரள்தன மதனில ணைந்த நாயக – சிவலோகா

 

கொலைபுரி யசுரர்கு லங்கள் மாளவெ

அயிலயி லதனையு கந்த நாயக

குருபர பழநியி லென்று மேவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 120 இலகுகனி மிஞ்சு (பழனி)

 

இலகுகனி மிஞ்சு மொழியிரவு துஞ்சு

மிருவிழியெ னஞ்சு – முகமீதே

 

இசைமுரல்சு ரும்பு மிளமுலைய ரும்பு

மிலகியக ரும்பு – மயலாலே

 

நிலவிலுடல் வெந்து கரியஅல மந்து

நெகிழுமுயிர் நொந்து – மதவேளால்

 

நிலையழியு நெஞ்சி லவர்குடிபு குந்த

நினைவொடுமி றந்து – படலாமோ

 

புலவினைய ளைந்து படுமணிக லந்து

புதுமலர ணிந்த – கதிர்வேலா

 

புழுகெழம ணந்த குறமகள்கு ரும்பை

பொரமுகையு டைந்த – தொடைமார்பா

 

பலநிறமி டைந்த விழுசிறைய லர்ந்த

பருமயில டைந்த – குகவீரா

 

பணைபணிசி றந்த தரளமணி சிந்து

பழநிமலை வந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 121 உயிர்க் கூடு (பழனி)

 

உயிர்க்கூடு விடுமளவும் உமைக்கூடி மருவுதொழில்

ஒருக்காலு நெகிழ்வதிலை – யெனவேசூள்

 

உரைத்தேமுன் மருவினரை வெறுத்தேம திரவியம

துடைத்தாய்பின் வருகுமவ – ரெதிரேபோய்ப்

 

பயிற்பேசி யிரவுபகல் அவர்க்கான பதமைபல

படப்பேசி யுறுபொருள்கொள் – விலைமாதர்

 

படப்பார வலைபடுதல் தவிர்த்தாள மணிபொருவு

பதத்தாள மயிலின்மிசை – வரவேணும்

 

தயிர்ச்சோர னெனுமவுரை வசைக்கோவ வனிதையர்கள்

தரத்தாடல் புரியுமரி – மருகோனே

 

தமிழ்க்காழி மருதவன மறைக்காடு திருமருகல்

தநுக்கோடி வருகுழகர் – தருவாழ்வே

 

செயிற்சேல்வி ணுடுவினொடு பொரப்போய்வி மமர்பொருது

செயித்தோடி வருபழநி – யமர்வோனே

 

தினைக்காவல் புரியவல குறப்பாவை முலைதழுவு

திருத்தோள அமரர்பணி – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 122 உலகபசு பாச (பழனி)

 

உலகபசு பாச தொந்த – மதுவான

உறவுகிளை தாயர் தந்தை – மனைபாலர்

 

மலசலசு வாச சஞ்ச – லமதாலென்

மதிநிலைகெ டாம லுன்ற – னருள்தாராய்

 

சலமறுகு பூளை தும்பை – யணிசேயே

சரவணப வாமு குந்தன் – மருகோனே

 

பலகலைசி வாக மங்கள் – பயில்வோனே

பழநிமலை வாழ வந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 123 ஒருபொழுதும் இருசரண (பழனி)

 

ஒருபொழுது மிருசரண நேசத் தேவைத் – துணரேனே

உனதுபழ நிமலையெனு மூரைச் சேவித் – தறியேனே

 

பெருபுவியி லுயர்வரிய வாழ்வைத் தீரக் – குறியேனே

பிறவியற நினைகுவனெ னாசைப் பாடைத் – தவிரேனோ

 

துரிதமிடு நிருதர்புர சூறைக் காரப் – பெருமாளே

தொழுதுவழி படுமடியர் காவற் காரப் – பெருமாளே

 

விருதுகவி விதரணவி நோதக் காரப் – பெருமாளே

விறன்மறவர் சிறுமிதிரு வேளைக் காரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 124 ஒருவரை ஒருவர் (பழனி)

 

ஒருவரை யொருவர் தேறி யறிகிலர் மதவி சாரர்

ஒருகுண வழியு றாத – பொறியாளர்

 

உடலது சதமெ னாடி களவுபொய் கொலைக ளாடி

உறநம னரகில் வீழ்வ – ரதுபோய்பின்

 

வருமொரு வடிவ மேவி யிருவினை கடலு ளாடி

மறைவரி னனைய கோல – மதுவாக

 

மருவிய பரம ஞான சிவகதி பெறுக நீறு

வடிவுற அருளி பாத – மருள்வாயே

 

திரிபுர மெரிய வேழ சிலைமத னெரிய மூரல்

திருவிழி யருள்மெய்ஞ் ஞான – குருநாதன்

 

திருசரஸ் வதிம யேசு வரியிவர் தலைவ ரோத

திருநட மருளு நாத – னருள்பாலா

 

சுரர்பதி யயனு மாலு முறையிட அசுரர் கோடி

துகளெழ விடுமெய்ஞ் ஞான – அயிலோனே

 

சுககுற மகள்ம ணாள னெனமறை பலவு மோதி

தொழமுது பழநி மேவு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 125 ஓடி ஓடி (பழனி)

 

ஓடி யோடி யழைத்துவ ரச்சில

சேடி மார்கள் பசப்பஅ தற்குமு

னோதி கோதி முடித்தவி லைச்சுரு – ளதுகோதி

 

நீடு வாச நிறைத்தஅ கிற்புழு

கோட மீது திமிர்த்தத னத்தினில்

நேச மாகி யணைத்தசி றுக்கிக – ளுறவாமோ

 

நாடி வாயும் வயற்றலை யிற்புன

லோடை மீதி னிலத்ததி வட்கையி

னாத கீத மலர்த்துளி பெற்றளி – யிசைபாடுங்

 

கோடு லாவி யமுத்துநி ரைத்தவை

காவுர் நாட தனிற்பழ நிப்பதி

கோதி லாத குறத்திய ணைத்தருள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 126 கடலைச் சிறை (பழனி)

 

கடலைச் சிறைவைத் துமலர்ப் பொழிலிற்

ப்ரமரத் தையுடற் பொறியிட் டுமடுக்

கமலத் தைமலர்த் திவிடத் தையிரப் – பவனூணாக்

 

கருதிச் சருவிக் கயலைக் கயமுட்

படுவித் துழையைக் கவனத் தடைசிக்

கணையைக் கடைவித் துவடுத் தனையுப் – பினின்மேவி

 

அடலைச் செயல்சத் தியையக் கினியிற்

புகுவித் துயமப் ப்ரபுவைத் துகைவித்

தரிகட் கம்விதிர்த் துமுறித் துமதித் – தசகோரம்

 

அலறப் பணிரத் நமணிக் குழையைச்

சிலுகிட் டுமையிட் டொளிவிட் டுமருட்

டுதலுற் றபொறிச் சியர்கட் கடையிற் – படுவேனோ

 

சடிலத் தவனிட் டவிசிட் டகுலத்

தொருசெட் டியிடத் தினுதித் தருள்வித்

தகருத் ரஜன்மப் பெயர்செப் பியிடப் – பரிவாலே

 

சநகர்க் குமகஸ்த் யபுலஸ்த் யசநற்

குமரர்க் குமநுக் க்ரகமெய்ப் பலகைச்

சதுபத் துநவப் புலவர்க் கும்விபத் – தியில்ஞான

 

படலத் துறுலக் கணலக் யதமிழ்த்

த்ரயமத் திலகப் பொருள்வ்ருத் தியினைப்

பழுதற் றுணர்வித் தருள்வித் தகசற் – குருநாதா

 

பவளக் கொடிசுற் றியபொற் கமுகிற்

றலையிற் குலையிற் பலமுத் துதிர்செய்ப்

பழநிப் பதிவெற் பினில்நிற் குமரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 127 கடலை பொரியவரை (பழனி)

 

கடலை பொரியவரை பலக னிகழைநுகர்

கடின குடவுதர – விபரீத

 

கரட தடமுமத நளின சிறுநயன

கரிணி முகவரது – துணைவோனே

 

வடவ ரையின்முகடு அதிர வொருநொடியில்

வலம்வ ருமரகத – மயில்வீரா

 

மகப திதருசுதை குறமி னொடிருவரு

மருவு சரசவித – மணவாளா

 

அடல சுரர்கள்குல முழுது மடியவுய

ரமரர் சிறையைவிட – எழில்மீறும்

 

அருண கிரணவொளி யொளிரு மயிலைவிடு

மரக ரசரவண – பவலோலா

 

படல வுடுபதியை யிதழி யணிசடில

பசுப திவரநதி – அழகான

 

பழநி மலையருள்செய் மழலை மொழிமதலை

பழநி மலையில்வரு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 128 கதியை விலக்கு (பழனி)

 

கதியை விலக்கு மாதர்கள் புதிய இரத்ன பூஷண

கனத னவெற்பு மேல்மிகு – மயலான

 

கவலை மனத்த னாகிலும் உனது ப்ரசித்த மாகிய

கனதன மொத்த மேனியு – முகமாறும்

 

அதிப லவஜ்ர வாகுவும் அயில்நு னைவெற்றி வேலதும்

அரவு பிடித்த தோகையு – முலகேழும்

 

அதிர வரற்று கோழியும் அடியர் வழுத்தி வாழ்வுறும்

அபிந வபத்ம பாதமு – மறவேனே

 

இரவி குலத்தி ராசத மருவி யெதிர்த்து வீழ்கடு

ரணமு கசுத்த வீரிய – குணமான

 

இளைய வனுக்கு நீண்முடி அரச துபெற்று வாழ்வுற

இதமொ டளித்த ராகவன் – மருகோனே

 

பதினொ ருருத்தி ராதிகள் தபனம் விளக்கு மாளிகை

பரிவொ டுநிற்கு மீசுர – சுரலோக

 

பரிம ளகற்ப காடவி அரிய ளிசுற்று பூவுதிர்

பழநி மலைக்குள் மேவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 129 கரிய பெரிய (பழனி)

 

கரிய பெரிய எருமை கடவு

கடிய கொடிய – திரிசூலன்

 

கறுவி யிறுகு கயிறொ டுயிர்கள்

கழிய முடுகி – யெழுகாலந்

 

திரியு நரியு மெரியு முரிமை

தெரிய விரவி – யணுகாதே

 

செறிவு மறிவு முறவு மனைய

திகழு மடிகள் – தரவேணும்

 

பரிய வரையி னரிவை மருவு

பரம ரருளு – முருகோனே

 

பழன முழவர் கொழுவி லெழுது

பழைய பழநி – யமர்வோனே

 

அரியு மயனும் வெருவ வுருவ

அரிய கிரியை – யெறிவோனே

 

அயிலு மயிலு மறமு நிறமும்

அழகு முடைய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 130 கரிய மேகமதோ (பழனி)

 

கரிய மேகம தோஇரு ளோகுழல்

அரிய பூரண மாமதி யோமுகம்

கணைகொ லோஅயில் வேலது வோவிழி – யிதழ்பாகோ

 

கமுகு தானிக ரோவளை யோகளம்

அரிய மாமல ரோதுளி ரோகரம்

கனக மேரது வோகுட மோமுலை – மொழிதேனோ

 

கருணை மால்துயி லாலிலை யோவயி

றிடைய தீரொரு நூலது வோவென

கனக மாமயில் போல்மட வாருடன் – மிகநாடி

 

கசட னாய்வய தாயொரு நூறுசெல்

வதனின் மேலென தாவியை நீயிரு

கமல மீதினி லேவர வேயருள் – புரிவாயே

 

திரிபு ராதிகள் நீறெழ வேமிக

மதனை யேவிழி யால்விழ வேசெயும்

சிவசொ ரூபம கேசுர னீடிய – தனயோனே

 

சினம தாய்வரு சூரர்கள் வேரற

அமரர் வானவர் வாடிடு தேவர்கள்

சிறைகள் மீளவு மேவடி வேல்விடு – முருகோனே

 

பரிவு சேர்கம லாலய சீதன

மருவு வார்திரு மாலரி நாரணர்

பழைய மாயவர் மாதவ னார்திரு – மருகோனே

 

பனக மாமணி தேவிக்ரு பாகரி

குமர னேபதி னாலுல கோர்புகழ்

பழநி மாமலை மீதினி லேயுறை – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 131 கரியிணை கோடென (பழனி)

 

கரியிணைக் கோடெனத் தனமசைத் தாடிநற்

கயல்விழிப் பார்வையிற் – பொருள்பேசிக்

 

கலையிழுத் தேகுலுக் கெனநகைத் தேமயற்

கலதியிட் டேயழைத் – தணையூடே

 

செருமிவித் தாரசிற் றிடைதுடித் தாடமற்

றிறமளித் தேபொருட் – பறிமாதர்

 

செயலிழுக் காமலிக் கலியுகத் தேபுகழ்ச்

சிவபதத் தேபதித் – தருள்வாயே

 

திரிபுரக் கோலவெற் பழல்கொளச் சீர்நகைச்

சிறிதருட் டேவருட் – புதல்வோனே

 

திரைகடற் கோவெனக் குவடுகட் டூள்படத்

திருடர்கெட் டோடவிட் – டிடும்வேலா

 

பரிமளப் பாகலிற் கனிகளைப் பீறிநற்

படியினிட் டேகுரக் – கினமாடும்

 

பழநியிற் சீருறப் புகழ்குறப் பாவையைப்

பரிவுறச் சேர்மணப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 132 கருகி அகன்று (பழனி)

 

கருகிய கன்று வரிசெறி கண்கள்

கயல்நிக ரென்று – துதிபேசிக்

 

கலைசுரு ளொன்று மிடைபடு கின்ற

கடிவிட முண்டு – பலநாளும்

 

விரகுறு சண்ட வினையுடல் கொண்டு

விதிவழி நின்று – தளராதே

 

விரைகமழ் தொங்கல் மருவிய துங்க

விதபத மென்று – பெறுவேனோ

 

முருகக டம்ப குறமகள் பங்க

முறையென அண்டர் – முறைபேச

 

முதுதிரை யொன்ற வருதிறல் வஞ்ச

முரணசுர் வென்ற – வடிவேலா

 

பரிமள இன்ப மரகத துங்க

பகடித வென்றி – மயில்வீரா

 

பறிதலை குண்டர் கழுநிரை கண்டு

பழநிய மர்ந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 133 கருப்புவிலில் (பழனி)

 

கருப்புவிலில் மருப்பகழி தொடுத்துமதன் விடுத்தனைய

கடைக்கணொடு சிரித்தணுகு

கருத்தினால் விரகுசெய் – மடமாதர்

 

கதக்களிறு திடுக்கமுற மதர்த்துமிக வெதிர்த்துமலை

கனத்தவிரு தனத்தின்மிசை

கலக்குமோ கனமதில் – மருளாமே

 

ஒருப்படுதல் விருப்புடைமை மனத்தில்வர நினைத்தருளி

யுனைப்புகழு மெனைப்புவியில்

ஒருத்தனாம் வகைதிரு – அருளாலே

 

உருத்திரனும் விருத்திபெற அநுக்கிரகி யெனக்குறுகி

யுரைக்கமறை யடுத்துபொருள்

உணர்த்துநா ளடிமையு – முடையேனோ

 

பருப்பதமு முருப்பெரிய அரக்கர்களு மிரைக்குமெழு

படிக்கடலு மலைக்கவல

பருத்ததோ கையில்வரு – முருகோனே

 

பதித்தமர கதத்தினுட னிரத்னமணி நிரைத்தபல

பணிப்பனிரு புயச்சயில

பரக்கவே இயல்தெரி – வயலூரா

 

திருப்புகழை யுரைப்பவர்கள் படிப்பவர்கள் மிடிப்பகைமை

செயித்தருளு மிசைப்பிரிய

திருத்தமா தவர்புகழ் – குருநாதா

 

சிலைக்குறவ ரிலைக்குடிலில் புகைக்களக முகிற்புடைசெல்

திருப்பழநி மலைக்குளுறை

திருக்கைவே லழகிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 134 கருவின் உருவாகி (பழனி)

 

கருவினுரு வாகி வந்து வயதளவி லேவ ளர்ந்து

கலைகள்பல வேதெ ரிந்து – மதனாலே

 

கரியகுழல் மாதர் தங்க ளடிசுவடு மார்பு தைந்து

கவலைபெரி தாகி நொந்து – மிகவாடி

 

அரகரசி வாய வென்று தினமுநினை யாமல் நின்று

அறுசமய நீதி யொன்று – மறியாமல்

 

அசனமிடு வார்கள் தங்கள் மனைகள்தலை வாசல் நின்று

அநுதினமு நாண மின்றி – யழிவேனோ

 

உரகபட மேல்வ ளர்ந்த பெரியபெரு மாள ரங்கர்

உலகளவு மால்ம கிழ்ந்த – மருகோனே

 

உபயகுல தீப துங்க விருதுகவி ராஜ சிங்க

உறைபுகலி யூரி லன்று – வருவோனே

 

பரவைமனை மீதி லன்று ஒருபொழுது தூது சென்ற

பரமனரு ளால்வ ளர்ந்த – குமரேசா

 

பகையசுரர் சேனை கொன்று அமரர்சிறை மீள வென்று

பழநிமலை மீதில் நின்ற – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 135 கலக வாள்விழி (பழனி)

 

கலக வாள்விழி வேலோ சேலோ

மதுர வாய்மொழி தேனோ பாலோ

கரிய வார்குழல் காரோ கானோ – துவரோவாய்

 

களமு நீள்கமு கோதோள் வேயோ

உதர மானது மாலேர் பாயோ

களப வார்முலை மேரோ கோடோ – இடைதானும்

 

இழைய தோமலர் வேதா வானோ

னெழுதி னானிலை யோவாய் பேசீ

ரிதென மோனமி னாரே பாரீ – ரெனமாதர்

 

இருகண் மாயையி லேமூழ் காதே

யுனது காவிய நூலா ராய்வே

னிடர்ப டாதருள் வாழ்வே நீயே – தரவேணும்

 

அலைவி லாதுயர் வானோ ரானோர்

நிலைமை யேகுறி வேலா சீலா

அடியர் பாலரு ளீவாய் நீபார் – மணிமார்பா

 

அழகு லாவுவி சாகா வாகா

ரிபமி னாள்மகிழ் கேள்வா தாழ்வா

ரயலு லாவிய சீலா கோலா – கலவீரா

 

வலபை கேள்வர்பி னானாய் கானார்

குறவர் மாதும ணாளா நாளார்

வனச மேல்வரு தேவா மூவா – மயில்வாழ்வே

 

மதுர ஞானவி நோதா நாதா

பழநி மேவுகு மாரா தீரா

மயுர வாகன தேவா வானோர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 136 கலகக் கயல்விழி (பழனி)

 

கலகக் கயல்விழி போர்செய வேள்படை

நடுவிற் புடைவரு பாபிகள் கோபிகள்

கனியக் கனியவு மேமொழி பேசிய – விலைமாதர்

 

கலவித் தொழினல மேயினி தாமென

மனமிப் படிதின மேயுழ லாவகை

கருணைப் படியெனை யாளவு மேயருள் – தரவேணும்

 

இலவுக் கிளையெனும் வாய்வளி நாயகி

குழையத் தழுவிய மேன்மையி னாலுயர்

இசைபெற் றருளிய காமுக னாகிய – வடிவோனே

 

இதமிக் கருமறை வேதிய ரானவர்

புகலத் தயவுட னேயருள் மேன்மைகள்

இசையத் தருமநு கூலவ சீகர – முதல்வோனே

 

நிலவைச் சடைமிசை யேபுனை காரணர்

செவியிற் பிரணவ மோதிய தேசிக

நிருதர்க் கொருபகை யாளியு மாகிய – சுடர்வேலா

 

நிமலக் குருபர ஆறிரு பார்வையும்

அருளைத் தரஅடி யார்தமை நாடொறும்

நிகரற் றவரென வேமகிழ் கூர்தரு – முரியோனே

 

பலவிற் கனிபணை மீறிய மாமர

முருகிற் கனியுட னேநெடு வாளைகள்

பரவித் தனியுதிர் சோலைகள் மேவிய – வகையாலே

 

பழனத் துழவர்க ளேரிட வேவிளை

கழனிப் புரவுகள் போதவு மீறிய

பழநிச் சிவகிரி மீதினி லேவளர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 137 கலவியி லிச்சி (பழனி)

 

கலவியி லிச்சித் திரங்கி நின்றிரு

கனதனம் விற்கச் சமைந்த மங்கையர்

கயல்கள்சி வப்பப் பரிந்து நண்பொடு – மின்பமூறிக்

 

கனியித ழுற்றுற் றருந்தி யங்குறு

மவசமி குத்துப் பொருந்தி யின்புறு

கலகம்வி ளைத்துக் கலந்து மண்டணை – யங்கமீதே

 

குலவிய நற்கைத் தலங்கொ டங்கணை

கொடியிடை மெத்தத் துவண்டு தண்புயல்

குழலள கக்கட் டவிழ்ந்து பண்டையி – லங்கம்வேறாய்க்

 

 

குறிதரு வட்டத் தடர்ந்த சிந்துர

முகதல முத்துப் பொலிந்தி லங்கிட

கொடியம யற்செய்ப் பெருந்த டந்தனில் – மங்கலாமோ

 

இலகிய சித்ரப் புனந்த னிந்துறை

குறமகள் கச்சுக் கிடந்த கொங்கைமி

னினிதுறு பத்மப் பதம்ப ணிந்தருள் – கந்தவேளே

 

எழுகடல் வற்றப் பெருங்கொ டுங்கிரி

யிடிபட மிக்கப் ப்ரசண்டம் விண்டுறு

மிகலர்ப தைக்கத் தடிந்தி லங்கிய – செங்கைவேலா

 

பலவித நற்கற் படர்ந்த சுந்தரி

பயில்தரு வெற்புத் தருஞ்செ ழுங்கொடி

பணைமுலை மெத்தப் பொதிந்து பண்புறு – கின்றபாலைப்

 

பலதிசை மெச்சத் தெரிந்த செந்தமிழ்

பகரென இச்சித் துகந்து கொண்டருள்

பழநியில் வெற்பிற் றிகழ்ந்து நின்றருள் – தம்பிரானே.

 

திருப்புகழ் 138 கலை கொடு (பழனி)

 

கலைகொடுப வுத்தர் காம கருமிகள்து ருக்கர் மாய

கபிலர்பக ரக்க ணாதர் – உலகாயர்

 

கலகமிடு தர்க்கர் வாம பயிரவர்வி ருத்த ரோடு

கலகலென மிக்க நூல்க – ளதனாலே

 

சிலுகியெதிர் குத்தி வாது செயவுமொரு வர்க்கு நீதி

தெரிவரிய சித்தி யான – வுபதேசந்

 

தெரிதரவி ளக்கி ஞான தரிசநம ளித்து வீறு

திருவடியெ னக்கு நேர்வ – தொருநாளே

 

கொலையுறஎ திர்த்த கோர இபமுகஅ ரக்க னோடு

குரகதமு கத்தர் சீய – முகவீரர்

 

குறையுடலெ டுத்து வீசி யலகையொடு பத்ர காளி

குலவியிட வெற்றி வேலை – விடுவோனே

 

பலமிகுபு னத்து லாவு குறவநிதை சித்ர பார

பரிமளத னத்தில் மேவு – மணிமார்பா

 

படைபொருது மிக்க யூக மழைமுகிலை யொட்டி யேறு

பழநிமலை யுற்ற தேவர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 139 களப முலையை (பழனி)

 

களபமுலை யைத்தி றந்து தளவநகை யைக்கொ ணர்ந்து

கயலொடுப கைத்த கண்கள் – குழைதாவக்

 

கரியகுழ லைப்ப கிர்ந்து மலர்சொருகு கொப்ப விழ்ந்து

கடியிருளு டுக்கு லங்க – ளெனவீழ

 

முழுமதியெ னச்சி றந்த நகைமுகமி னுக்கி யின்ப

முருகிதழ்சி வப்ப நின்று – விலைகூறி

 

முதலுளது கைப்பு குந்து அழகுதுகி லைத்தி றந்து

முடுகுமவ ருக்கி ரங்கி – மெலிவேனோ

 

இளமதிக டுக்கை தும்பை அரவணிப வர்க்கி சைந்து

இனியபொரு ளைப்ப கர்ந்த – குருநாதா

 

இபமுகவ னுக்கு கந்த இளையவம ருக்க டம்ப

எனதுதலை யிற்ப தங்க – ளருள்வோனே

 

குழகெனஎ டுத்து கந்த உமைமுலைபி டித்த ருந்து

குமரசிவ வெற்ப மர்ந்த – குகவேலா

 

குடிலொடுமி கச்செ றிந்த இதணுளபு னத்தி ருந்த

குறவர்மக ளைப்பு ணர்ந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 140 கறுத்த குழலணி (பழனி)

 

கறுத்த குழலணி மலரணி பொங்கப்

பதித்த சிலைநுத லணிதில தம்பொற்

கணைக்கு நிகர்விழி சுழலெழு கஞ்சச் – சிரமான

 

கழுத்தி லுறுமணி வளைகுழை மின்னக்

குவட்டு முலையசை படஇடை யண்மைக்

கமைத்த கலையிறு குறுதுவள் வஞ்சிக் – கொடிபோலச்

 

சிறுத்த களமிகு மதமொழு கின்சொற்

குயிற்க ளெனமட மயிலெகி னங்கட்

டிருக்கு நடைபழ கிகள்கள பங்கச் – சுடைமாதர்

 

திகைத்த தனமொடு பொருள்பறி யொண்கட்

குவட்டி யவர்வலை யழலுறு பங்கத்

திடக்கு தலைபுலை யவர்வழி யின்பைத் – தவிர்வேனோ

 

பறித்த விழிதலை மழுவுழை செங்கைச்

செழித்த சிவபர னிதழிநல் தும்பைப்

படித்த மதியற லரவணி சம்புக் – குருநாதா

 

பருத்த அசுரர்க ளுடன்மலை துஞ்சக்

கொதித்த அலைகட லெரிபட செம்பொற்

படைக்கை மணியயில் விடுநட னங்கொட் – கதிர்வேலா

 

தெறித்து விழியர வுடல்நிமி ரம்பொற்

குவட்டொ டிகைகிரி பொடிபட சண்டச்

சிறப்பு மயில்மிசை பவுரிகொ ளும்பொற் – றிருபாதா

 

சிறக்கு மழகிய திருமகள் வஞ்சிக்

குறத்தி மகளுமை மருமகள் கொங்கைச்

சிலைக்கு ளணைகுக சிவமலை கந்தப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 141 கனக கும்பம் (பழனி)

 

கனக கும்பமி ரண்டு நேர்மலை

யெனநெ ருங்குகு ரும்பை மாமணி

கதிர்சி றந்தவ டங்கு லாவிய – முந்துசூதம்

 

கடையில் நின்றுப ரந்து நாடொறு

மிளகி விஞ்சியெ ழுந்த கோமள

களப குங்கும கொங்கை யானையை – யின்பமாக

 

அனைவ ருங்கொளு மென்று மேவிலை

யிடும டந்தையர் தங்கள் தோதக

மதின்ம ருண்டுது வண்ட வாசையில் – நைந்துபாயல்

 

அவச மன்கொளு மின்ப சாகர

முழுகும் வஞ்சக நெஞ்சை யேயொழி

தருப தங்கதி யெம்பி ரானருள் – தந்திடாயோ

 

தனத னந்தன தந்த னாவென

டிகுகு டிங்குகு டிங்கு பேரிகை

தகுதி திந்திகு திந்த தோவென – வுந்துதாளந்

 

தமர சஞ்சலி சஞ்ச லாவென

முழவு டுண்டுடு டுண்டு டூவென

தருண கிண்கிணி கிண்கி ணாரமு – முந்தவோதும்

 

பணிப தங்கய மெண்டி சாமுக

கரிய டங்கலு மண்ட கோளகை

பதறி நின்றிட நின்று தோதக – என்றுதோகை

 

பவுரி கொண்டிட மண்டி யேவரு

நிசிச ரன்கிளை கொன்ற வேலவ

பழநி யங்கிரி யின்கண் மேவிய – தம்பிரானே.

 

திருப்புகழ் 142 கனத்திறுகி (பழனி)

 

கனத்திறுகிப் பெருத்திளகிப்

பணைத்துமணத் திதத்துமுகக்

கறுப்புமிகுத் தடர்த்துநிகர்த் – தலமேராய்

 

கவட்டையுமெத் தடக்கிமதர்த்

தறக்கெருவித் திதத்திடுநற்

கலைச்சவுளித் தலைக்குலவிக் – களிகூருந்

 

தனத்தியர்கட் கிதத்துமிகுத்

தனற்குண்மெழுக் கெனப்புவியிற்

றவித்திழிசொற் பவக்கடலுற் – றயர்வாலே

 

சலித்தவெறித் துடக்குமனத்

திடக்கனெனச் சிரிக்கமயற்

சலத்தின்வசைக் கிணக்கமுறக் – கடவேனோ

 

புனத்தின்மலைக் குறத்தியுயர்த்

திருக்குதனக் குடத்தினறைப்

புயத்தவநற் கருத்தையுடைக் – குகவீரா

 

பொருப்பரசற் கிரக்கமொடுற்

றறற்சடிலத் தவச்சிவனிற்

புலச்சிதனக் கிதத்தைமிகுத் – திடுநாதா

 

சினத்தெதிர்துட் டரக்கர்தமைத்

திகைத்துவிழக் கணப்பொழுதிற்

சிதைத்திடுநற் கதிர்க்கைபடைத் – துடையோனே

 

செருக்கொடுநற் றவக்கமலத்

தயற்குமரிக் கருட்புரிசைத்

திருப்பழநிக் கிரிக்குமரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 143 கனமாய் எழுந்து (பழனி)

 

கனமா யெழுந்துவெற் பெனவே யுயர்ந்துகற்

புரமா ரணந்துளுத் – திடுமானார்

 

கனிவா யுகந்துசிக் கெனவே யணைந்துகைப்

பொருளே யிழந்துவிட் – டயர்வாயே

 

மனமே தளர்ந்துவிக் கலுமே யெழுந்துமட்

டறவே யுலந்துசுக் – கதுபோலே

 

வசமே யழிந்துவுக் கிடுநோய் துறந்துவைப்

பெனவே நினைந்துனைப் – புகழ்வேனோ

 

புனவே டர்தந்தபொற் குறமா துஇன்புறப்

புணர்கா தல்கொண்டஅக் – கிழவோனே

 

புனலே ழுமங்கவெற் பொடுசூர் சிரங்கள்பொட்

டெழவே லெறிந்தவுக் – கிரவீரா

 

தினமே வுகுங்குமப் புயவா சகிண்கிணிச்

சிறுகீ தசெம்பதத் – தருளாளா

 

சிவலோ கசங்கரிக் கிறைபால பைங்கயத்

திருவா வினன்குடிப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 144 கார் அணிந்த (பழனி)

 

கார ணிந்தவரைப் பார டர்ந்துவினைக்

காதல் நெஞ்சயரத் – தடுமாறிக்

 

கான ரம்புதிரத் தோல்வ ழும்புறுபொய்க்

காய மொன்றுபொறுத் – தடியேனும்

 

தாரி ணங்குகுழற் கூர ணிந்தவிழிச்

சாப மொன்றுநுதற் – கொடியார்தம்

 

தாள்ப ணிந்தவர்பொற் றோள்வி ரும்பிமிகத்

தாழ்வ டைந்துலையத் – தகுமோதான்

 

சூர னங்கம்விழத் தேவர் நின்றுதொழத்

தோய முஞ்சுவறப் – பொரும்வேலா

 

தூய்மை கொண்டகுறத் தோகை நின்றபுனச்

சூழ்பெ ருங்கிரியிற் – றிரிவோனே

 

ஆர ணன்கருடக் கேத னன்தொழமுற்

றால முண்டவருக் – குரியோனே

 

ஆலை யும்பழனச் சோலை யும்புடைசுற்

றாவி னன்குடியிற் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 145 குரம்பை மலசலம் (பழனி)

 

குரம்பை மலசலம் வழுவளு நிணமொடு

எலும்பு அணிசரி தசையிரல் குடல்நெதி

குலைந்த செயிர்மயிர் குருதியொ டிவைபல – கசுமாலக்

 

குடின்பு குதுமவ ரவர்கடு கொடுமையர்

இடும்ப ரொருவழி யிணையிலர் கசடர்கள்

குரங்க ரறிவிலர் நெறியிலர் மிருகணை – விறலான

 

சரம்ப ருறவனை நரகனை துரகனை

இரங்கு கலியனை பரிவுறு சடலனை

சவுந்த ரிகமுக சரவண பதமொடு – மயிலேறித்

 

தழைந்த சிவசுடர் தனையென மனதினில்

அழுந்த வுரைசெய வருமுக நகையொளி

தழைந்த நயனமு மிருமலர் சரணமு – மறவேனே

 

இரும்பை வகுளமொ டியைபல முகில்பொழி

லுறைந்த குயிலளி யொலிபர விடமயி

லிசைந்து நடமிடு மிணையிலி புலிநகர் – வளநாடா

 

இருண்ட குவடிடி பொடிபட வெகுமுக

டெரிந்து மகரமொ டிசைகரி குமுறுக

இரைந்த அசுரரொ டிபபரி யமபுரம் – விடும்வேளே

 

சிரம்பொ னயனொடு முநிவர்க ளமரர்கள்

அரம்பை மகளிரொ டரகர சிவசிவ

செயம்பு வெனநட மிடுபத மழகியர் – குருநாதா

 

செழும்ப வளவொளி நகைமுக மதிநகு

சிறந்த குறமக ளிணைமுலை புதைபட

செயங்கொ டணைகுக சிவமலை மருவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 146 குருதி மலசலம் (பழனி)

 

குருதி மலசல மொழுகு நரகுட

லரிய புழுவது நெளியு முடல்மத

குருபி நிணசதை விளையு முளைசளி – யுடலூடே

 

குடிக ளெனபல குடிகை வலிகொடு

குமர வலிதலை வயிறு வலியென

கொடுமை யெனபிணி கலக மிடுமிதை – யடல்பேணி

 

மருவி மதனனுள் கரிய புளகித

மணிய சலபல கவடி மலர்புனை

மதன கலைகொடு குவடு மலைதனில் – மயலாகா

 

மனது துயரற வினைகள் சிதறிட

மதன பிணியொடு கலைகள் சிதறிட

மனது பதமுற வெனது தலைபத – மருள்வாயே

 

நிருதர் பொடிபட அமரர் பதிபெற

நிசித அரவளை முடிகள் சிதறிட

நெறிய கிரிகட லெரிய வுருவிய – கதிர்வேலா

 

நிறைய மலர்பொழி யமரர் முநிவரும்

நிருப குருபர குமர சரணென

நெடிய முகிலுடல் கிழிய வருபரி – மயிலோனே

 

பருதி மதிகனல் விழிய சிவனிட

மருவு மொருமலை யரையர் திருமகள்

படிவ முகிலென அரியி னிளையவ – ளருள்பாலா

 

பரம கணபதி யயலின் மதகரி

வடிவு கொடுவர விரவு குறமக

ளபய மெனவணை பழநி மருவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 147 குழல் அடவி (பழனி)

 

குழல டவிமுகில் பொழில்வி ரவில்நுதல்

குமுத வதரமு – றுவலாரம்

 

குழைம கரம்வளை மொழிகு யிலமுது

குயமு ளரிமுகை – கிரிசூது

 

விழிக யலயில்ப கழிவ ருணிகரு

விளைகு வளைவிட – மெனநாயேன்

 

மிகவ ரிவையரை அவநெ றிகள்சொலி

வெறிது ளம்விதன – முறலாமோ

 

கழல்ப ணியவினை கழல்ப ணியையணி

கழல்ப ணியவருள் – மயில்வீரா

 

கமலை திருமரு கமலை நிருதரு

கமலை தொளைசெய்த – கதிர்வேலா

 

பழனி மலைவரு பழநி மலைதரு

பழநி மலைமுரு – கவிசாகா

 

பரவு பரவைகொல் பரவை வணஅரி

பரவு மிமையவர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 148 குழல்கள் சரிய (பழனி)

 

குழல்கள் சரிய மொழிகள் பதற விழிக ளுலவ

கொலைகள் செயவெ – களவோடே

 

குலவு கிகிகி கிகிகி எனவு மிடறி லொலிகள்

குமுற வளையி – னொலிமீற

 

இளநி ரெனவு முலைக ளசைய உபய தொடையும்

இடையு மசைய – மயில்போலே

 

இனிய அமுத ரசமும் வடிய உபரி புரிவர்

இடரில் மயலில் – உளர்வேனோ

 

மிளிரு மதுர கவிதை யொளிரும் அருண கிரிசொல்

விஜய கிரிசொல் – அணிவோனே

 

விமலி அமலி நிமலி குமரி கவுரி தருணி

விபின கெமனி – யருள்பாலா

 

பழைய மறையின் முடிவி லகர மகர உகர

படிவ வடிவ – முடையோனே

 

பழன வயல்கள் கமுகு கதலி பனசை யுலவ

பழநி மருவு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 149 குறித்தமணி (பழனி)

 

குறித்தமணிப் பணித்துகிலைத்

திருத்தியுடுத் திருட்குழலைக்

குலைத்துமுடித் திலைச்சுருளைப் – பிளவோடே

 

குதட்டியதுப் புதட்டைமடித்

தயிற்பயிலிட் டழைத்துமருட்

கொடுத்துணர்வைக் கெடுத்துநகக் – குறியாலே

 

பொறித்ததனத் தணைத்துமனச்

செருக்கினர்கைப் பொருட்கவரப்

புணர்ச்சிதனிற் பிணிப்படுவித் – திடுமாதர்

 

புலத்தலையிற் செலுத்துமனப்

ப்ரமத்தையறப் ப்ரசித்தமுறப்

புரித்தருளித் திருக்கழலைத் – தருவாயே

 

பறித்ததலைத் திருட்டமணக்

குருக்களசட் டுருக்களிடைப்

பழுக்களுகக் கழுக்கள்புகத் – திருநீறு

 

பரப்பியதத் திருப்பதிபுக்

கனற்புனலிற் கனத்தசொலைப்

பதித்தெழுதிப் புகட்டதிறற் – கவிராசா

 

செறித்தசடைச் சசித்தரியத்

தகப்பன்மதித் துகப்பனெனச்

சிறக்கவெழுத் தருட்கருணைப் – பெருவாழ்வே

 

திகழ்ப்படுசெய்ப் பதிக்குளெனைத்

தடுத்தடிமைப் படுத்தஅருட்

டிருப்பழநிக் கிரிக்குமரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 150 குன்றுங் குன்றும் (பழனி)

 

குன்றுங் குன்றுஞ் செண்டுங் கன்றும்

படிவளர் முலையினில் ம்ருகமத மெழுகியர்

இந்துஞ் சந்தந் தங்குந் தண்செங்

கமலமு மெனவொளிர் தருமுக வநிதையர்

கொஞ்சுங் கெஞ்சுஞ் செஞ்சும் வஞ்சஞ்

சமரச முறவொரு தொழில்வினை புரிபவர் – விரகாலும்

 

கும்பும் பம்புஞ் சொம்புந் தெம்புங்

குடியென வளர்தரு கொடியவர் கடியவர்

எங்கெங் கெம்பங் கென்றென் றென்றுந்

தனதுரி மையதென நலமுட னணைபவர்

கொஞ்சந் தங்கின் பந்தந் தெந்தன்

பொருளுள தெவைகளு நயமொடு கவர்பவர் – மயலாலும்

 

என்றென் றுங்கன் றுந்துன் புங்கொண்

டுனதிரு மலரடி பரவிட மனதினில்

நன்றென் றுங்கொண் டென்றுஞ் சென்றுந்

தொழுமகி மையினிலை யுணர்வினி னருள்பெற

இன்பும் பண்புந் தெம்புஞ் சம்பந்

தமுமிக வருள்பெற விடைதரு விதமுன – மருள்வாயே

 

எங்குங் கஞ்சன் வஞ்சன் கொஞ்சன்

அவன்விடு மதிசய வினையுறு மலகையை

வென்றுங் கொன்றுந் துண்டந் துண்டஞ்

செயுமரி யொருமுறை யிரணிய வலனுயிர்

நுங்குஞ் சிங்கம் வங்கந் தன்கண்

துயில்பவ னெகினனை யுதவிய கருமுகில் – மருகோனே

 

ஒன்றென் றென்றுந் துன்றுங் குன்றுந்

தொளைபட மதகரி முகனுடல் நெரிபட

டுண்டுண் டுண்டுண் டிண்டிண் டிண்டிண்

டிடியென விழுமெழு படிகளு மதிர்பட

ஒண்சங் கஞ்சஞ் சஞ்சஞ் சஞ்சென்

றொலிசெய மகபதி துதிசெய அசுரரை – யடுவோனே

 

உந்தன் தஞ்சந் தஞ்சந் தஞ்சஞ்

சிவனருள் குருபர வெனமுநி வரர்பணி

யுந்தொந் தந்தொந் தந்தொந் தந்தென்

றொலிபட நடமிடு பரனரு ளறுமுக

உண்கண் வண்டுங் கொண்டுந் தங்கும்

விரைபடு குரவல ரலர்தரு மெழில்புனை – புயவீரா

 

அன்றென் றொன்றுங் கொண்டன் பின்றங்

கடியவர் தமையிகழ் சமணர்கள் கழுவினில்

அங்கஞ் சிந்தும் பங்கந் துஞ்சும்

படியொரு தொகுதியி னுரைநதி யெதிர்பட

அன்பின் பண்பெங் குங்கண் டென்பின்

அரிவையை யெதிர்வர விடுகவி புகல்தரு – திறலோனே

 

அண்டங் கண்டும் பண்டுண் டும்பொங்

கமர்தனில் விஜயவ னிரதமை நடவிய

துங்கன் வஞ்சன் சங்கன் மைந்தன்

தருமகன் முநிதழல் வருதக ரிவர்வல

அங்கங் கஞ்சஞ் சங்கம் பொங்குங்

கயநிறை வளமுறு சிவகிரி மருவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 151 கொந்துத் தரு (பழனி)

 

கொந்துத் தருகுழ லிருளோ புயலோ

விந்தைத் தருநுதல் சிலையோ பிறையோ

கொஞ்சிப் பயில்மொழி அமுதோ கனியோ – விழிவேலோ

 

கொங்கைக் குடமிரு கரியோ கிரியோ

வஞ்சிக் கொடியிடை துடியோ பிடியோ

கொங்குற் றுயரல்கு லரவோ ரதமோ – எனுமாதர்

 

திந்தித் திமிதிமி திமிதா திமிதோ

தந்தித் திரிகட கிடதா எனவே

சிந்திப் படிபயில் நடமா டியபா – விகள்பாலே

 

சிந்தைத் தயவுகள் புரிவே னுனையே

வந்தித் தருள்தரு மிருசே வடியே

சிந்தித் திடமிகு மறையா கியசீ – ரருள்வாயே

 

வெந்திப் புடன்வரு மவுணே சனையே

துண்டித் திடுமொரு கதிர்வே லுடையாய்

வென்றிக் கொருமலை யெனவாழ் மலையே – தவவாழ்வே

 

விஞ்சைக் குடையவர் தொழவே வருவாய்

கஞ்சத் தயனுட னமரே சனுமே

விந்தைப் பணிவிடை புரிபோ தவர்மே – லருள்கூர்வாய்

 

தொந்திக் கணபதி மகிழ்சோ தரனே

செங்கட் கருமுகில் மருகா குகனே

சொந்தக் குறமகள் கணவா திறல்சேர் – கதிர்காமா

 

சொம்பிற் பலவள முதிர்சோ லைகள்சூழ்

இஞ்சித் திருமதிள் புடைசூ ழருள்சேர்

துங்கப் பழநியில் முருகா இமையோர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 152 கோல குங்கும (பழனி)

 

கோல குங்கும கற்புர மெட்டொன்

றான சந்தன வித்துரு மத்தின்

கோவை செண்பக தட்பம கிழ்ச்செங் – கழுநீரின்

 

கோதை சங்கிலி யுற்றக ழுத்தும்

பூஷ ணம்பல வொப்பனை மெச்சுங்

கூறு கொண்டப ணைத்தனம் விற்கும் – பொதுமாதர்

 

பாலு டன்கனி சர்க்கரை சுத்தந்

தேனெ னும்படி மெத்தரு சிக்கும்

பாத கம்பகர் சொற்களி லிட்டம் – பயிலாமே

 

பாத பங்கய முற்றிட வுட்கொண்

டோது கின்றதி ருப்புகழ் நித்தம்

பாடு மன்பது செய்ப்பதி யிற்றந் – தவனீயே

 

தால முன்புப டைத்தப்ர புச்சந்

தேக மின்றிம திக்கவ திர்க்குஞ்

சாக ரஞ்சுவ றக்கிரி யெட்டுந் – தலைசாயச்

 

சாடு குன்றது பொட்டெழ மற்றுஞ்

சூர னும்பொடி பட்டிட யுத்தஞ்

சாத கஞ்செய்தி ருக்கைவி திர்க்குந் – தனிவேலா

 

ஆல முண்டக ழுத்தினி லக்குந்

தேவ ரென்புநி ரைத்தெரி யிற்சென்

றாடு கின்றத கப்பனு கக்குங் – குருநாதா

 

ஆட கம்புனை பொற்குடம் வைக்குங்

கோபு ரங்களி னுச்சியு டுத்தங்

காவி னன்குடி வெற்பினி னிற்கும் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 153 கோல மதிவதனம் (பழனி)

 

கோல மதிவதனம் வேர்வு தரஅளக

பாரம் நெகிழவிழி வேல்கள் சுழலநுவல்

கோவை யிதழ்வெளிற வாய்மை பதறியிள – முகையான

 

கோக னகவுபய மேரு முலையசைய

நூலி னிடைதுவள வீறு பறவைவகை

கூற யினியகள மோல மிடவளைகள் – கரமீதே

 

காலி னணிகனக நூபு ரமுமொலிக

ளோல மிடஅதிக போக மதுமருவு

காலை வெகுசரச லீலை யளவுசெயு – மடமானார்

 

காதல் புரியுமநு போக நதியினிடை

வீழு கினுமடிமை மோச மறவுனது

காமர் கழலிணைக ளான தொருசிறிது – மறவேனே

 

ஞால முழுதுமம ரோர்கள் புரியுமிக

லாக வருமவுணர் சேர வுததியிடை

நாச முறஅமர்செய் வீர தரகுமர – முருகோனே

 

நாடி யொருகுறமின் மேவு தினைசெய்புன

மீதி லியலகல்கல் நீழ லிடைநிலவி

நாணம் வரவிரக மோது மொருசதுர – புரிவேலா

 

மேலை யமரர்தொழு மானை முகரரனை

யோடி வலம்வருமுன் மோது திரைமகர

வேலை யுலகைவல மாக வருதுரக – மயில்வீரா

 

வீறு கலிசைவரு சேவ கனதிதய

மேவு முதல்வவயல் வாவி புடைமருவு

வீரை வருபழநி ஞான மலையில்வளர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 154 சகடத்திற் குழை (பழனி)

 

சகடத்திற் குழையிட் டெற்றிக்

குழலுக்குச் சரம்வைத் தெற்றிப்

புளகித்துக் குவளைக் கட்பொற்

கணையொத்திட் டுழலச் சுத்தித்

தரளப்பற் பவளத் தொட்டக்

களபப்பொட் டுதலிட் டத்திக் – குவடான

 

தனதுத்திப் படிகப் பொற்பிட்

டசையப்பெட் பசளைத் துப்புக்

கொடியொத்திட் டிடையிற் பட்டைத்

தகையிற்றொட் டுகளப் பச்சைச்

சரணத்துக் கியலச் சுற்றிச்

சுழலிட்டுக் கடனைப் பற்றிக் – கொளுமாதர்

 

சுகமுற்றுக் கவலைப் பட்டுப்

பொருள்கெட்டுக் கடைகெட் டுச்சொற்

குளறிட்டுத் தடிதொட் டெற்றிப்

பிணியுற்றுக் கசதிப் பட்டுச்

சுகதுக்கத் திடர்கெட் டுற்றுத்

தளர்பட்டுக் கிடைபட் டுப்பிக் – கிடைநாளிற்

 

சுழலர்ச்சக் கிரியைச் சுற்றிட்

டிறுகக்கட் டுயிரைப் பற்றிக்

கொளுகப்பற் பலரைக் கட்டிக்

கரம்வைத்துத் தலையிற் குத்திச்

சுடுகட்டைச் சுடலைக் கட்டைக்

கிரையிட்டுப் பொடிபட் டுட்கிச் – சடமாமோ

 

திகுடத்திக் குகுடட் டுட்டுட்

டமடட்டட் டமடட் டிக்குட்

டிமிடிட்டிட் டிமிடிட் டிக்குத்

தொகுதொக்குத் தொகுதத் தொக்குச்

செகணக்கச் செகணச் செக்குத்

தகுடத்தத் தகுடத் தட்டுட் – டிடிபேரி

 

திமிலைக்கைத் துடிதட் டெக்கைப்

பகடிட்டுப் பறையொத் தக்கட்

டிகையெட்டுக் கடல்வற் றித்தித்

தரவுக்கக் கிரியெட் டுத்தைத்

தியருக்குச் சிரமிற் றுட்கச்

சுரர்பொற்புச் சொரியக் கைத்தொட் – டிடும்வேலா

 

பகலைப்பற் சொரியத் தக்கற்

பதிபுக்கட் டழலிட் டுத்திட்

புரமட்கிக் கழைவிற் புட்பச்

சரனைச்சுட் டயனைக் கொத்திப்

பவுரிக்கொட் பரமர்க் குச்சற்

குருவொத்துப் பொருளைக் கற்பித் – தருள்வோனே

 

பவளப்பொற் கிரிதுத் திப்பொற்

றனகொச்சைக் கிளிசொற் பற்றிப்

பரிவுற்றுக் கமலப் புட்பத்

திதழ்பற்றிப் புணர்ச்சித் ரப்பொற்

படிகத்துப் பவளப் பச்சைப்

பதமுத்துப் பழநிச் சொக்கப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 155 சிந்துர கூரம (பழனி)

 

சிந்துர கூரம ருப்புச் செஞ்சரி

செங்கைகு லாவந டித்துத் தென்புற

செண்பக மாலைமு டித்துப் பண்புள – தெருவூடே

 

சிந்துகள் பாடிமு ழக்கிச் செங்கய

லம்புகள் போலவி ழித்துச் சிங்கியில்

செம்பவ ளாடைது லக்கிப் பொன்பறி – விலைமாதர்

 

வந்தவ ராரென ழைத்துக் கொங்கையை

யன்புற மூடிநெ கிழ்த்திக் கண்பட

மஞ்சணி ராடிமி னுக்கிப் பஞ்சணை – தனிலேறி

 

மந்திர மோகமெ ழுப்பிக் கெஞ்சிட

முன்றலை வாயில டைத்துச் சிங்கிகொள்

மங்கைய ராசைவி லக்கிப் பொன்பத – மருள்வாயே

 

இந்திர நீலவ னத்திற் செம்புவி

யண்டக டாகம ளித்திட் டண்டர்க

ளெண்படு சூரைய ழித்துக் கொண்டரு – ளொருபேடி

 

இன்கன தேரைந டத்திச் செங்குரு

மண்டல நாடும ளித்துப் பஞ்சவ

ரின்புறு தோழ்மையு டைக்கத் தன்திரு – மருகோனே

 

சந்திர சூரியர் திக்கெட் டும்புக

ழந்தமில் வாழ்வது பெற்றுத் தங்கிய

சங்கர னார்செவி புக்கப் பண்பருள் – குருநாதா

 

சம்ப்ரம மானகு றத்திக் கின்புறு

கொங்கையின் மேவுச மர்த்தச் சுந்தர

தண்டமிழ் சேர்பழ நிக்குட் டங்கிய – பெருமாளே.

திருப்புகழ் 156 சிவனார் மனங்குளிர (பழனி)

 

சிவனார் மனங்குளிர உபதேச மந்த்ரமிரு

செவிமீதி லும்பகர்செய் – குருநாதா

 

சிவகாம சுந்தரிதன் வரபால கந்தநின

செயலேவி ரும்பியுளம் – நினையாமல்

 

அவமாயை கொண்டுலகில் விருதாவ லைந்துழலு

மடியேனை அஞ்சலென – வரவேணும்

 

அறிவாக மும்பெருக இடரான துந்தொலைய

அருள்ஞான இன்பமது – புரிவாயே

 

நவநீத முந்திருடி உரலோடெ யொன்றுமரி

ரகுராமர் சிந்தைமகிழ் – மருகோனே

 

நவலோக முங்கைதொழு நிசதேவ லங்கிருத

நலமான விஞ்சைகரு – விளைகோவே

 

தெவயானை யங்குறமின் மணவாள சம்ப்ரமுறு

திறல்வீர மிஞ்சுகதிர் – வடிவேலா

 

திருவாவி னன்குடியில் வருவேள்ச வுந்தரிக

செகமேல்மெய் கண்டவிறல் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 157 சிறு பறையும் (பழனி)

 

சிறுபறையு முரசுதுடி சத்தக் கணப்பறையு

மொகுமொகென அதிரவுட னெட்டிப் பிடித்துமுடி

சிறுகயிறு நெடிதுகொடு கட்டிட் டிழுக்கஇனி – யணுகாதே

 

 

சிலதமர்க ளுறவுகிளை கத்திப் பிதற்றியெடு

சுடலைதனி லிடுகனலை யிட்டுக் கொளுத்துபுனல்

திரைகடலில் முழுகெனவு ரைக்கப் படிக்குடிலை – யொழியாதே

 

மறைமுறையி னிறுதிநிலை முத்திக் கிசைத்தபடி

உடலுயிர்கள் கரணவெளி பட்டுக் குணத்திரயம்

வழிபடவும் நினதடிமை யிச்சைப் படுத்துவது – மொருநாளே

 

 

வருதுரக மயில்மணிகள் சத்திக்க நிர்த்தமிட

ஒருபதுட னிருபுயமு மட்டுத் தொடைக்கிசைய

மனமகிழ இனியமொழி செப்பிச் சிவத்தபத – மருள்வாயே

 

நறையிதழி யறுகுபல புட்பத் திரட்களொடு

சிறுபிறையு மரவுமெழி லப்புத் திருத்தலையி

னளினமுற அணிசடையர் மெச்சிப் ப்ரியப்படவு – மயிலேறி

 

 

நவநதிகள் குமுகுமென வெற்புத் திரட்சுழல

அகிலமுத லெழுபுவன மெத்தத் திடுக்கிடவும்

நவமணிகள் உரகனுடல் கக்கத் துரத்திவரு – முருகோனே

 

குறவர்முனை கெடமனது வெட்கப் படக்குடிலில்

மலையிலெழு தினையிதணில் வைத்துச் சிறுக்கியிரு

குவிமுலையு மணியிடையு மெச்சிப் புணர்ச்சிசெயு – மணவாளா

 

குறுமுநிவ னிருபொழுதும் அர்ச்சித்து முத்திபெற

அறிவுநெறி தவநிலைகள் செப்புத் தமிழ்க்கினிய

குருகுமர பழநிவளர் வெற்புத் தனிற்றிகழு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 158 சீ உதிரம் எங்கும் (பழனி)

 

சீயுதிர மெங்கு மேய்புழுநி ரம்பு

மாயமல பிண்ட நோயிடுகு ரம்பை

தீநரிகள் கங்கு காகமிவை தின்ப – தொழியாதே

 

தீதுளகு ணங்க ளேபெருகு தொந்த

மாயையில்வ ளர்ந்த தோல்தசையெ லும்பு

சேரிடுந ரம்பு தானிவைபொ திந்து – நிலைகாணா

 

ஆயதுந மன்கை போகவுயி ரந்த

நாழிகையில் விஞ்ச ஊசிடுமி டும்பை

யாகியவு டம்பு பேணிநிலை யென்று – மடவார்பால்

 

ஆசையைவி ரும்பி யேவிரக சிங்கி

தானுமிக வந்து மேவிடம யங்கு

மாழ்துயர்வி ழுந்து மாளுமெனை யன்பு – புரிவாயே

 

மாயைவல கஞ்ச னால்விடவெ குண்டு

பார்முழுது மண்ட கோளமுந டுங்க

வாய்பிளறி நின்று மேகநிகர் தன்கை – யதனாலே

 

வாரியுற அண்டி வீறொடுமு ழங்கு

நீரைநுகர் கின்ற கோபமொடெ திர்ந்த

வாரண இரண்டு கோடொடிய வென்ற – நெடியோனாம்

 

வேயினிசை கொண்டு கோநிரைபு ரந்து

மேயல்புரி செங்கண் மால்மருக துங்க

வேலகிர வுஞ்ச மால்வரையி டிந்து – பொடியாக

 

வேலைவிடு கந்த காவிரிவி ளங்கு

கார்கலிசை வந்த சேவகன்வ ணங்க

வீரைநகர் வந்து வாழ்பழநி யண்டர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 159 சீறல் அசடன் (பழனி)

 

சீற லசடன்வினை காரன் முறைமையிலி

தீமை புரிகபடி – பவநோயே

 

தேடு பரிசிகன நீதி நெறிமுறைமை

சீர்மை சிறிதுமிலி – எவரோடுங்

 

கூறு மொழியதுபொய் யான கொடுமையுள

கோள னறிவிலியு – னடிபேணாக்

 

கூள னெனினுமெனை நீயு னடியரொடு

கூடும் வகைமையருள் – புரிவாயே

 

மாறு படுமவுணர் மாள அமர்பொருது

வாகை யுளமவுலி – புனைவோனே

 

மாக முகடதிர வீ சு சிறைமயிலை

வாசி யெனவுடைய – முருகோனே

 

வீறு கலிசைவரு சேவ கனதிதய

மேவு மொருபெருமை – யுடையோனே

 

வீரை யுறைகுமர தீர தரபழநி

வேல இமையவர்கள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 160 சுருதி முடி மோனம் (பழனி)

 

சுருதிமுடி மோனஞ்சொல் சிற்பரம ஞானசிவ

சமயவடி வாய்வந்த அத்துவித மானபர

சுடரொளிய தாய்நின்ற நிட்களசொ ரூபமுத – லொருவாழ்வே

 

துரியநிலை யேகண்ட முத்தரித யாகமல

மதனில்விளை யாநின்ற அற்புதசு போதசுக

சுயபடிக மாவின்ப பத்மபத மேஅடைய – உணராதே

 

கருவிலுரு வேதங்கு சுக்கிலநி தானவளி

பொருமஅதி லேகொண்ட முக்குணவி பாகநிலை

கருதவரி யாவஞ்ச கக்கபட மூடியுடல் – வினைதானே

 

கலகமிட வேபொங்கு குப்பைமல வாழ்வுநிஜ

மெனவுழலு மாயஞ்செ னித்தகுகை யேஉறுதி

கருதசுழ மாமிந்த மட்டைதனை யாளஉன – தருள்தாராய்

 

 

ஒருநியம மேவிண்ட சட்சமய வேதஅடி

முடிநடுவு மாயண்ட முட்டைவெளி யாகியுயி

ருடலுணர்வ தாயெங்கு முற்பனம தாகஅம – ருளவோனே

 

 

உததரிச மாமின்ப புத்தமிர்த போகசுக

முதவுமம லாநந்த சத்திகர மேவுணர

வுருபிரண வாமந்த்ர கர்த்தவிய மாகவரு – குருநாதா

 

பருதிகதி ரேகொஞ்சு நற்சரண நூபுரம

தசையநிறை பேரண்ட மொக்கநட மாடுகன

பதகெருவி தாதுங்க வெற்றிமயி லேறுமொரு – திறலோனே

 

 

பணியுமடி யார்சிந்தை மெய்ப்பொருள தாகநவில்

சரவணப வாவொன்று வற்கரமு மாகிவளர்

பழநிமலை மேனின்ற சுப்ரமணி யாவமரர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 161 சுருளளக பார (பழனி)

 

சுருளளக பார கொங்கை மகளிர்வச மாயி சைந்து

சுரதக்ரியை யால்வி ளங்கு – மதனூலே

 

சுருதியென வேநி னைந்து அறிவிலிக ளோடி ணங்கு

தொழிலுடைய யானு மிங்கு – னடியார்போல்

 

அருமறைக ளேநி னைந்து மநுநெறியி லேந டந்து

அறிவையறி வால றிந்து – நிறைவாகி

 

அகிலபுவ னாதி யெங்கும் வெளியுறமெய்ஞ் ஞான இன்ப

அமுதையொழி யாத ருந்த – அருள்வாயே

 

பருதிமகன் வாசல் மந்த்ரி அநுமனொடு நேர்ப ணிந்து

பரிதகழை யாமுன் வந்து – பரிவாலே

 

பரவியவி பீஷ ணன்பொன் மகுடமுடி சூட நின்ற

படைஞரொடி ராவ ணன்ற – னுறவோடே

 

எரிபுகுத மாறி லண்டர் குடிபுகுத மாறு கொண்ட

ரகுபதியி ராம சந்த்ரன் – மருகோனே

 

இளையகுற மாது பங்க பழநிமலை நாத கந்த

இமையவள்த னால்ம கிழ்ந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 162 ஞானங்கொள் (பழனி)

 

ஞானங்கொள் பொறிகள் கூடி வானிந்து கதிரி லாத

நாடண்டி நமசி வாய – வரையேறி

 

நாவின்ப ரசம தான ஆநந்த அருவி பாய

நாதங்க ளொடுகு லாவி – விளையாடி

 

ஊனங்க ளுயிர்கள் மோக நானென்ப தறிவி லாம

லோமங்கி யுருவ மாகி – யிருவோரும்

 

ஓரந்த மருவி ஞான மாவிஞ்சை முதுகி னேறி

லோகங்கள் வலம தாட – அருள்தாராய்

 

தேனங்கொ ளிதழி தாகி தாரிந்து சலில வேணி

சீரங்க னெனது தாதை – ஒருமாது

 

சேர்பஞ்ச வடிவி மோகி யோகங்கொள் மவுன ஜோதி

சேர்பங்கி னமல நாத – னருள்பாலா

 

கானங்கள் வரைகள் தீவு ஓதங்கள் பொடிய நீல

காடந்த மயிலி லேறு – முருகோனே

 

காமன்கை மலர்கள் நாண வேடம்பெ ணமளி சேர்வை

காணெங்கள் பழநி மேவு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 163 தகர நறுமலர் (பழனி)

 

தகர நறுமலர் பொதுளிய குழலியர்

கலக கெருவித விழிவலை படவிதி

தலையி லெழுதியு மனைவயி னுறவிடு – வதனாலே

 

தனயர் அனைமதர் மனைவியர் சினெகிதர்

சுரபி விரவிய வகையென நினைவுறு

தவன சலதியின் முழுகியெ யிடர்படு – துயர்தீர

 

அகர முதலுள பொருளினை யருளிட

இருகை குவிசெய்து ளுருகிட வுருகியெ

அரக ரெனவல னிடமுற எழிலுன – திருபாதம்

 

அருள அருளுடன் மருளற இருளற

கிரண அயில்கொடு குருகணி கொடியொடு

அழகு பெறமர கதமயில் மிசைவர – இசைவாயே

 

சிகர குடையினி னிரைவர இசைதெரி

சதுரன் விதுரனில் வருபவ னளையது

திருடி யடிபடு சிறியவ னெடியவன் – மதுசூதன்

 

திகிரி வளைகதை வசிதநு வுடையவ

னெழிலி வடிவின னரவுபொன் முடிமிசை

திமித திமிதிமி யெனநட மிடுமரி – மருகோனே

 

பகர புகர்முக மதகரி யுழைதரு

வனிதை வெருவமுன் வரஅருள் புரிகுக

பரம குருபர இமகிரி தருமயில் – புதல்வோனே

 

பலவின் முதுபழம் விழைவுசெய் தொழுகிய

நறவு நிறைவயல் கமுகடர் பொழில்திகழ்

பழநி மலைவரு புரவல அமரர்கள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 164 தகைமைத் தனியில் (பழனி)

 

தகைமைத் தனியிற் பகைகற் றுறுகைத்

தநுமுட் டவளைப் – பவனாலே

 

தரளத் திரளிற் புரளக் கரளத்

தமரத் திமிரக் – கடலாலே

 

உகைமுத் தமிகுத் ததெனப் பகல்புக்

கொளிமட் குமிகைப் – பொழுதாலே

 

உரையற் றுணர்வற் றுயிரெய்த் தகொடிக்

குனநற் பிணையற் – றரவேணும்

 

திகைபத் துமுகக் கமலத் தனைமுற்

சிறையிட் டபகைத் – திறல்வீரா

 

திகழ்கற் பகமிட் டவனக் கனகத்

திருவுக் குருகிக் – குழைமார்பா

 

பகலக் கிரணப் பரணச் சடிலப்

பரமற் கொருசொற் – பகர்வோனே

 

பவனப் புவனச் செறிவுற் றுயர்மெய்ப்

பழநிக் குமரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 165 தமரும் அமரும் (பழனி)

 

தமரு மமரு மனையு மினிய

தனமு மரசும் – அயலாகத்

 

தறுகண் மறலி முறுகு கயிறு

தலையை வளைய – எறியாதே

 

கமல விமல மரக தமணி

கனக மருவு – மிருபாதங்

 

கருத அருளி யெனது தனிமை

கழிய அறிவு – தரவேணும்

 

குமர சமர முருக பரம

குலவு பழநி – மலையோனே

 

கொடிய பகடு முடிய முடுகு

குறவர் சிறுமி – மணவாளா

 

அமர ரிடரு மவுண ருடலு

மழிய அமர்செய் – தருள்வோனே

 

அறமு நிறமு மயிலு மயிலு

மழகு முடைய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 166 தலைவலி மருத்தீடு (பழனி)

 

தலைவலி மருத்தீடு காமாலை சோகைசுரம்

விழிவலி வறட்சூலை காயாசு வாசம்வெகு

சலமிகு விஷப்பாக மாயாவி காரபிணி – யணுகாதே

 

தலமிசை யதற்கான பேரோடு கூறியிது

பரிகரி யெனக்காது கேளாது போலுமவர்

சரியும்வ யதுக்கேது தாரீர்சொ லீரெனவும் – விதியாதே

 

உலைவற விருப்பாக நீள்காவின் வாசமலர்

வகைவகை யெடுத்தேதொ டாமாலி காபரண

முனதடி யினிற்சூட வேநாடு மாதவர்க – ளிருபாதம்

 

உளமது தரித்தேவி னாவோடு பாடியருள்

வழிபட எனக்கேத யாவோடு தாளுதவ

உரகம தெடுத்தாடு மேகார மீதின்மிசை – வரவேணும்

 

அலைகட லடைத்தேம காகோர ராவணனை

மணிமுடி துணித்தாவி யேயான ஜானகியை

அடலுட னழைத்தேகொள் மாயோனை மாமனெனு – மருகோனே

 

அறுகினை முடித்தோனை யாதார மானவனை

மழுவுழை பிடித்தோனை மாகாளி நாணமுனம்

அவைதனில் நடித்தோனை மாதாதை யேஎனவும் – வருவோனே

 

பலகலை படித்தோது பாவாணர் நாவிலுறை

யிருசர ணவித்தார வேலாயு தாவுயர்செய்

பரண்மிசை குறப்பாவை தோள்மேவ மோகமுறு – மணவாளா

 

பதுமவ யலிற்பூக மீதேவ ரால்கள் துயில்

வருபுனல் பெருக்காறு காவேரி சூழவளர்

பழநிவ ருகற்பூர கோலாக லாவமரர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 167 திடமிலி சற்குணமிலி (பழனி)

 

திடமிலிசற் குணமிலிநற் றிறமிலியற் – புதமான

செயலிலிமெய்த் தவமிலிநற் செபமிலிசொர்க் – கமுமீதே

 

இடமிலிகைக் கொடையிலிசொற் கியல்பிலிநற் – றமிழ்பாட

இருபதமுற் றிருவினையற் றியல்கதியைப் – பெறவேணும்

 

கெடுமதியுற் றிடுமசுரக் கிளைமடியப் – பொரும்வேலா

கிரணகுறைப் பிறையறுகக் கிதழ்மலர்கொக் – கிறகோடே

 

படர்சடையிற் புனைநடனப் பரமர்தமக் – கொருபாலா

பலவயலிற் றரளநிறைப் பழநிமலைப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 168 திமிர உததி (பழனி)

 

திமிர வுததி யனைய நரக

செனன மதனில் – விடுவாயேல்

 

செவிடு குருடு வடிவு குறைவு

சிறிது மிடியு – மணுகாதே

 

அமரர் வடிவு மதிக குலமு

மறிவு நிறையும் – வரவேநின்

 

அருள தருளி யெனையு மனதொ

டடிமை கொளவும் – வரவேணும்

 

சமர முகவெ லசுரர் தமது

தலைக ளுருள – மிகவேநீள்

 

சலதி யலற நெடிய பதலை

தகர அயிலை – விடுவோனே

 

வெமர வணையி லினிது துயிலும்

விழிகள் நளினன் – மருகோனே

 

மிடறு கரியர் குமர பழநி

விரவு மமரர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 169 தோகைமயிலே கமல (பழனி)

 

தோகைமயி லேகமல மானேயு லாசமிகு

காமதுரை யானமத வேள்பூவை யேயினிமை

தோயுமநு போகசுக லீலாவி நோதமுழு – துணர்தேனே

 

சூதனைய சீதஇள நீரான பாரமுலை

மீதணைய வாருமிதழ் தாரீரெ னாணைமொழி

சோர்வதிலை யானடிமை யாவேனு மாணைமிக – மயலானேன்

 

ஆகமுற வேநகம தாலேவி டாதஅடை

யாளமிட வாருமென வேமாத ரார்களுட

னாசைசொலி யேயுழலு மாபாத னீதியிலி – யுனையோதேன்

 

ஆமுனது நேயஅடி யாரோடு கூடுகில

னீறுநுதல் மீதிடலி லாமூட னேதுமிலி

யாயினுமி யானடிமை யீடேற வேகழல்கள் – தருவாயே

 

மாகமுக டோடகில பாதாள மேருவுட

னேசுழல வாரியது வேதாழி யாவமரர்

வாலிமுத லானவர்க ளேனோர்க ளாலமுது – கடைநாளில்

 

வாருமென வேயொருவர் நோகாம லாலவிட

மீசர்பெறு மாறுதவி யேதேவர் யாவர்களும்

வாழஅமு தேபகிரு மாமாய னாரினிய – மருகோனே

 

மேகநிக ரானகொடை மானாய காதிபதி

வாரிகலி மாருதக ரோபாரி மாமதன

வேள்கலிசை வாழவரு காவேரி சேவகன – துளமேவும்

 

வீரஅதி சூரர்கிளை வேர்மாள வேபொருத

தீரகும ராகுவளை சேரோடை சூழ்கழனி

வீரைநகர் வாழ்பழநி வேலாயு தாவமரர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 170 நாத விந்து (பழனி)

 

நாத விந்துக லாதீ நமோநம

வேத மந்த்ரசொ ரூபா நமோநம

ஞான பண்டித ஸாமீ நமோநம – வெகுகோடி

 

நாம சம்புகு மாரா நமோநம

போக அந்தரி பாலா நமோநம

நாக பந்தம யூரா நமோநம – பரசூரர்

 

சேத தண்டவி நோதா நமோநம

கீத கிண்கிணி பாதா நமோநம

தீர சம்ப்ரம வீரா நமோநம – கிரிராஜ

 

தீப மங்கள ஜோதீ நமோநம

தூய அம்பல லீலா நமோநம

தேவ குஞ்சரி பாகா நமோநம – அருள்தாராய்

 

ஈத லும்பல கோலா லபூஜையும்

ஓத லுங்குண ஆசா ரநீதியும்

ஈர முங்குரு சீர்பா தசேவையு – மறவாத

 

ஏழ்த லம்புகழ் காவே ரியால்விளை

சோழ மண்டல மீதே மநோகர

ராஜ கெம்பிர நாடா ளுநாயக – வயலூரா

 

ஆத ரம்பயி லாரூ ரர்தோழமை

சேர்தல் கொண்டவ ரோடே முனாளினில்

ஆடல் வெம்பரி மீதே றிமாகயி – லையிலேகி

 

ஆதி யந்தவு லாவா சுபாடிய

சேரர் கொங்குவை காவூர் நனாடதில்

ஆவி னன்குடி வாழ்வா னதேவர்கள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 171 நிகமம் எனில் (பழனி)

 

நிகமமெனி லொன்று மற்று நாடொறு

நெருடுகவி கொண்டு வித்தை பேசிய

நிழலர்சிறு புன்சொல் கற்று வீறுள – பெயர்கூறா

 

நெளியமுது தண்டு சத்ர சாமர

நிபிடமிட வந்து கைக்கு மோதிர

நெடுகியதி குண்ட லப்ர தாபமு – முடையோராய்

 

முகமுமொரு சம்பு மிக்க நூல்களு

முதுமொழியும் வந்தி ருக்கு மோவெனில்

முடிவிலவை யொன்று மற்று வேறொரு – நிறமாகி

 

முறியுமவர் தங்கள் வித்தை தானிது

முடியவுனை நின்று பத்தி யால்மிக

மொழியும்வளர் செஞ்சொல் வர்க்க மேவர – அருள்வாயே

 

திகுதிகென மண்ட விட்ட தீயொரு

செழியனுடல் சென்று பற்றி யாருகர்

திகையினமண் வந்து விட்ட போதினு – மமையாது

 

சிறியகர பங்க யத்து நீறொரு

தினையளவு சென்று பட்ட போதினில்

தெளியஇனி வென்றி விட்ட மோழைகள் – கழுவேற

 

மகிதலம ணைந்த அத்த யோனியை

வரைவறம ணந்து நித்த நீடருள்

வகைதனைய கன்றி ருக்கு மூடனை – மலரூபம்

 

வரவரம னந்தி கைத்த பாவியை

வழியடிமை கொண்டு மிக்க மாதவர்

வளர்பழநி வந்த கொற்ற வேலவ – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 172 நெற்றி வெயர்த்துளி (பழனி)

 

நெற்றிவெ யர்த்துளி துளிக்க வேயிரு

குத்துமு லைக்குட மசைத்து வீதியி

னிற்பவர் மைப்படர் விழிக்க லாபியர் – மொழியாலே

 

நித்தம யக்கிகள் மணத்த பூமலர்

மெத்தையில் வைத்ததி விதத்தி லேயுட

னெட்டுவ ரத்தொழில் கொடுத்து மேவியு – முறவாடி

 

உற்றவ கைப்படி பொருட்கள் யாவையு

மெத்தவு நட்பொடு பறித்து நாடொறு

முற்பன வித்தைகள் தொடுக்கு மாதர்க – ளுறவாமோ

 

உச்சித மெய்ப்புற அனைத்த யாவுடன்

மெய்ப்படு பத்தியி னிணக்க மேபெற

வுட்குளிர் புத்தியை யெனக்கு நீதர – வருவாயே

 

கற்றத மிழ்ப்புல வனுக்கு மேமகிழ்

வுற்றொரு பொற்கொடி களிக்க வேபொரு

கற்பனை நெற்பல அளித்த காரண – னருள்பாலா

 

கற்பந கர்க்களி றளித்த மாதணை

பொற்புய மைப்புயல் நிறத்த வானவர்

கட்கிறை யுட்கிட அருட்க்ரு பாகர – எனநாளும்

 

நற்றவ ரர்ச்சனை யிடத்த யாபர

வஸ்துவெ னப்புவி யிடத்தி லேவளர்

நத்தணி செக்கரன் மகிழ்ச்சி கூர்தரு – மருகோனே

 

நட்டுவர் மத்தள முழக்க மாமென

மைக்குல மெத்தவு முழக்க மேதரு

நற்பழ நிப்பதி செழிக்க மேவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 173 பகர்தற்கு அரிதான (பழனி)

 

பகர்தற்கரி தான செந்தமி ழிசையிற்சில பாட லன்பொடு

பயிலப்பல காவி யங்களை -யுணராதே

 

பவளத்தினை வீழி யின்கனி யதனைப்பொரு வாய் மடந்தையர்

பசலைத்தன மேபெ றும்படி – விரகாலே

 

சகரக்கடல் சூழு மம்புவி மிசையிப்படி யேதி ரிந்துழல்

சருகொத்துள மேய யர்ந்துடல் – மெலியாமுன்

 

தகதித்திமி தாகி ணங்கிண எனவுற்றெழு தோகை யம்பரி

தனிலற்புத மாக வந்தருள் – புரிவாயே

 

நுகர்வித்தக மாகு மென்றுமை மொழியிற்பொழி பாலை யுண்டிடு

நுவல்மெய்ப்புள பால னென்றிடு – மிளையோனே

 

நுதிவைத்தக ராம லைந்திடு களிறுக்கரு ளேபு ரிந்திட

நொடியிற்பரி வாக வந்தவன் – மருகோனே

 

அகரப்பொரு ளாதி யொன்றிடு முதலக்கர மான தின்பொருள்

அரனுக்கினி தாமொ ழிந்திடு – குருநாதா

 

அமரர்க்கிறை யேவ ணங்கிய பழநித்திரு வாவி னன்குடி

அதனிற்குடி யாயி ருந்தருள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 174 பஞ்ச பாதகன் (பழனி)

 

பஞ்ச பாதகன் பாவிமுழு மூடன்வெகு

வஞ்ச லோபியன் சூதுகொலை காரன்மதி

பண்கொ ளாதவன் பாவகட லூடுநுழை – பவுஷாசை

 

பங்கன் மோதியம் பாழ்நரகில் வீணின்விழ

பெண்டிர் வீடுபொன் தேடிநொடி மீதில்மறை

பஞ்ச மாமலம் பாசமொடு கூடிவெகு – சதிகாரர்

 

அஞ்சு பூதமுண் டாகடிய காரரிவர்

தங்கள் வாணிபங் காரியம லாமலரு

ளன்பர் பாலுடன் கூடியறி யாதபுக – ழடியேனை

 

அண்டர் மாலயன் தேடியறி யாதவொளி

சந்த்ர சேகரன் பாவைவிளை யாடுபடி

கந்த நாடுடன் கூடிவிளை யாடஅருள் – புரிவாயே

 

வஞ்ச மாசுரன் சேனைகட லோடுகுவ

டுங்க வேயினன் போலவொளிர் வேலைவிடு

வண்கை யாகடம் பேடுதொடை யாடுமுடி – முருகோனே

 

மங்கை மோகசிங் காரரகு ராமரிட

தங்கை சூலியங் காளியெமை யீணபுகழ்

மங்க ளாயிசந் தானசிவ காமியுமை – யருள்பாலா

 

கொஞ்சு மாசுகம் போலமொழி நீலகடை

பெண்கள் நாயகந் தோகைமயில் போலிரச

கொங்கை மால்குறம் பாவையவல் தீரவர – அணைவோனே

 

கொண்டல் சூழுமஞ் சோலைமலர் வாவிகயல்

கந்து பாயநின் றாடுதுவர் பாகையுதிர்

கந்தி யோடகஞ் சேர்பழநி வாழ்குமர – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 175 பாரியான கொடை (பழனி)

 

பாரி யானகொடைக் கொண்ட லேதிரு

வாழ்வி சாலதொடைத் திண்பு யாஎழு

பாரு மேறுபுகழ்க் கொண்ட நாயக – அபிராம

 

பாவ லோர்கள்கிளைக் கென்றும் வாழ்வருள்

சீல ஞாலவிளக் கின்ப சீவக

பாக சாதனவுத் துங்க மானத – எனவோதிச்

 

சீர தாகஎடுத் தொன்று மாகவி

பாடி னாலுமிரக் கஞ்செ யாதுரை

சீறு வார்கடையிற் சென்று தாமயர் – வுறவீணே

 

சேய பாவகையைக் கொண்டு போயறி

யாம லேகமரிற் சிந்து வார்சிலர்

சேய னார்மனதிற் சிந்தி யாரரு – குறலாமோ

 

ஆரு நீர்மைமடுக் கண்க ராநெடு

வாயி னேர்படவுற் றன்று மூலமெ

னார வாரமதத் தந்தி தானுய – அருள்மாயன்

 

ஆதி நாராணனற் சங்க பாணிய

னோது வார்களுளத் தன்பன் மாதவ

னான நான்முகனற் றந்தை சீதரன் – மருகோனே

 

வீர சேவகவுத் தண்ட தேவகு

மார ஆறிருபொற் செங்கை நாயக

வீசு தோகைமயிற் றுங்க வாகன – முடையோனே

 

வீறு காவிரியுட் கொண்ட சேகர

னான சேவகனற் சிந்தை மேவிய

வீரை வாழ்பழநித் துங்க வானவர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 176 புடவிக்கு அணி (பழனி)

 

புடவிக் கணிதுகி லெனவள ரந்தக்

கடலெட் டையுமற குடிமுநி யெண்கட்

புநிதச் சததள நிலைகொள்ச யம்புச் – சதுர்வேதன்

 

புரமட் டெரியெழ விழிகனல் சிந்திக்

கடினத் தொடுசில சிறுநகை கொண்டற்

புதகர்த் தரகர பரசிவ னிந்தத் – தனிமூவ

 

ரிடசித் தமுநிறை தெளிவுற வும்பொற்

செவியுட் பிரணவ ரகசிய மன்புற்

றிடவுற் பனமொழி யுரைசெய்கு ழந்தைக் – குருநாதா

 

எதிருற் றசுரர்கள் படைகொடு சண்டைக்

கிடம்வைத் திடஅவர் குலமுழு தும்பட்

டிடவுக் கிரமொடு வெகுளிகள் பொங்கக் – கிரியாவும்

 

பொடிபட் டுதிரவும் விரிவுறு மண்டச்

சுவர்விட் டதிரவு முகடுகி ழிந்தப்

புறமப் பரவெளி கிடுகிடெ னுஞ்சத் – தமுமாகப்

 

பொருதுக் கையிலுள அயில்நிண முண்கக்

குருதிப் புனலெழு கடலினு மிஞ்சப்

புரவிக் கனமயில் நடவிடும் விந்தைக் – குமரேசா

 

படியிற் பெருமித தகவுயர் செம்பொற்

கிரியைத் தனிவலம் வரஅர னந்தப்

பலனைக் கரிமுகன் வசமரு ளும்பொற் – பதனாலே

 

பரன்வெட் கிடவுள மிகவும்வெ குண்டக்

கனியைத் தரவிலை யெனஅருள் செந்திற்

பழநிச் சிவகிரி தனிலுறை கந்தப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 177 புடைசெப் பென (பழனி)  

 

புடைசெப் பெனமுத் தணிகச் சறவுட்

பொருமிக் கலசத் – திணையாய

 

புளகக் களபக் கெருவத் தனமெய்ப்

புணரத் தலையிட் – டமரேசெய்

 

அடைவிற் றினமுற் றவசப் படுமெற்

கறிவிற் பதடிக் – கவமான

 

அசடற் குயர்வொப் பதில்நற் க்ருபையுற்

றடிமைக் கொருசொற் – புகல்வாயே

 

குடமொத் தகடக் கரடக் கலுழிக்

குணமெய்க் களிறுக் – கிளையோனே

 

குடிபுக் கிடமிட் டசுரப் படையைக்

குறுகித் தகரப் – பொரும்வேலா

 

படலைச் செறிநற் கதலிக் குலையிற்

பழமுற் றொழுகப் – புனல்சேர்நீள்

 

பழனக் கரையிற் கழைமுத் துகுநற்

பழநிக் குமரப் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 178 பெரியதோர் கரி (பழனி) 

 

பெரியதோர் கரியிரு கொம்பு போலவெ

வடிவமார் புளகித கும்ப மாமுலை

பெருகியே யொளிசெறி தங்க வாரமு – மணியான

 

பிறையதோ வெனுநுதல் துங்க மீறுவை

அயிலதோ வெனுமிரு கண்க ளாரவெ

பிறகெலாம் விழுகுழல் கங்கு லாரவெ – வருமானார்

 

உரியதோர் பொருள்கொடு வந்த பேர்களை

மனையிலே வினவியெ கொண்டு போகிய

யுளவிலே மருவிய வஞ்ச மாதர்கள் – மயலாலே

 

உருகியே யுடலற வெம்பி வாடியெ

வினையிலே மறுகியெ நொந்த பாதக

னுனதுதாள் தொழுதிட இன்ப ஞானம – தருள்வாயே

 

அரியதோ ரமரர்க ளண்ட மேறவெ

கொடியதோ ரசுரர்க ளங்க மாளவெ

அடலதோ டமர்புரி கின்ற கூரிய – வடிவேலா

 

அரகரா வெனமிக அன்பர் சூழவெ

கடியதோர் மயில்மிசை யன்றை யேறியெ

அவனியோர் நொடிவரு கின்ற காரண – முருகோனே

 

பரியதோர் கயிறனை கொண்டு வீசவெ

உறியதோய் தயிர்தனை யுண்டு நாடியெ

பசியதோ கெடவருள் கொண்ட மாயவன் – மருகோனே

 

பரமமா நதிபுடை கொண்ட ணாவவெ

வனசமா மலரினில் வண்டு லாவவெ

பழநிமா மலைதனி லென்று மேவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 179 போதகம் தரு (பழனி) 

 

போத கந்தரு கோவே நமோநம

நீதி தங்கிய தேவா நமோநம

பூத லந்தனை யாள்வாய் நமோநம – பணியாவும்

 

பூணு கின்றபி ரானே நமோநம

வேடர் தங்கொடி மாலா நமோநம

போத வன்புகழ் ாமீ நமோநம – அரிதான

 

வேத மந்திர ரூபா நமோநம

ஞான பண்டித நாதா நமோநம

வீர கண்டைகொள் தாளா நமோநம – அழகான

 

மேனி தங்கிய வேளே நமோநம

வான பைந்தொடி வாழ்வே நமோநம

வீறு கொண்டவி சாகா நமோநம – அருள்தாராய்

 

பாத கஞ்செறி சூரா திமாளவெ

கூர்மை கொண்டயி லாலே பொராடியெ

பார அண்டர்கள் வானா டுசேர்தர – அருள்வோனே

 

பாதி சந்திர னேசூ டும்வேணியர்

சூல சங்கர னார்கீ தநாயகர்

பார திண்புய மேசே ருசோதியர் – கயிலாயர்

 

ஆதி சங்கர னார்பா கமாதுமை

கோல அம்பிகை மாதா மநோமணி

ஆயி சுந்தரி தாயா னநாரணி – அபிராமி

 

ஆவல் கொண்டுவி றாலே சிராடவெ

கோம ளம்பல சூழ்கோ யில்மீறிய

ஆவி னன்குடி வாழ்வா னதேவர்கள் – பெருமாளே.

 

மந்தரமதெனவே (பழனி) – திருப்புகழ் 180

 

மந்தரம தெனவே சிறந்த

கும்பமுலை தனிலே புனைந்த

மஞ்சள்மண மதுவே துலங்க – வகைபேசி

 

மன்றுகமழ் தெருவீ திவந்து

நின்றவரை விழியால் வளைந்து

வந்தவரை யருகே யணைந்து – தொழில்கூறி

 

எந்தளவு மினிதா கநம்பு

தந்துபொருள் தனையே பிடுங்கி

யின்பமருள் விலைமா தர்தங்கள் – மனைதேடி

 

எஞ்சிமன முழலா மலுன்றன்

அன்புடைமை மிகவே வழங்கி

என்றனையு மினிதா ளஇன்று – வரவேணும்

 

விந்தையெனு முமைமா துதந்த

கந்தகுரு பரதே வவங்க

மென்றவரை தனில்மே வுமெந்தை – புதல்வோனே

 

மிஞ்சுமழ கினிலே சிறந்த

மங்கைகுற மடமா துகொங்கை

மென்கிரியி லிதமா யணைந்த – முருகோனே

 

திருப்புகழ் 181 மருமலரினன் (பழனி) 

 

மருமலரி னன்து ரந்து விடவினைய ருந்த அந்தி

மதியொடுபி றந்து முன்பெய் – வதையாலே

 

வகைதனைம றந்தெ ழுந்து முலைதனைய ருந்தி யந்த

மதலையென வந்து குன்றின் – வடிவாகி

 

இருமயல்கொ டுந்து வண்டு பொதுவையர கம்பு குந்து

இரவுபகல் கொண்டொ டுங்கி – யசடாகும்

 

இருவினைபொ திந்த இந்த ஜனனமர ணந்து றந்து

னிணையடிவ ணங்க என்று – பெறுவேனோ

 

திருவொடுபெ யர்ந்தி ருண்ட வனமிசைந டந்தி லங்கை

திகழெரியி டுங்கு ரங்கை – நெகிழாத

 

திடமுளமு குந்தர் கஞ்சன் வரவிடுமெல் வஞ்ச கங்கள்

செறிவுடன றிந்து வென்ற – பொறியாளர்

 

பரிவொடும கிழ்ந்தி றைஞ்சு மருதிடைத வழ்ந்து நின்ற

பரமபத நண்ப ரன்பின் – மருகோனே

 

பதுமமிசை வண்ட லம்பு சுனைபலவி ளங்கு துங்க

பழநிமலை வந்த மர்ந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 182 மனக்கவலை ஏதும் (பழனி) 

 

மனக்கவலை யேது மின்றி உனக்கடிமை யேபு ரிந்து

வகைக்குமநு நூல்வி தங்கள் – தவறாதே

 

வகைப்படிம னோர தங்கள் தொகைப்படியி னாலி லங்கி

மயக்கமற வேத முங்கொள் – பொருள்நாடி

 

வினைக்குரிய பாத கங்கள் துகைத்துவகை யால்நி னைந்து

மிகுத்தபொரு ளாக மங்கள் – முறையாலே

 

வெகுட்சிதனை யேது ரந்து களிப்பினுட னேந டந்து

மிகுக்குமுனை யேவ ணங்க – வரவேணும்

 

மனத்தில்வரு வோனெ என்று னடைக்கலம தாக வந்து

மலர்ப்பதம தேப ணிந்த – முநிவோர்கள்

 

வரர்க்குமிமை யோர்க ளென்பர் தமக்குமன மேயி ரங்கி

மருட்டிவரு சூரை வென்ற – முனைவேலா

 

தினைப்புனமு னேந டந்து குறக்கொடியை யேம ணந்து

செகத்தைமுழு தாள வந்த – பெரியோனே

 

செழித்தவள மேசி றந்த மலர்ப்பொழில்க ளேநி றைந்த

திருப்பழநி வாழ வந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 183 மலரணி கொண்டை (பழனி) 

 

மலரணி கொண்டைச் சொருக்கி லேயவள்

சொலுமொழி யின்பச் செருக்கி லேகொடு

மையுமடர் நெஞ்சத் திருக்கி லேமுக – மதியாலே

 

மருவுநி தம்பத் தடத்தி லேநிறை

பரிமள கொங்கைக் குடத்தி லேமிக

வலியவும் வந்தொத் திடத்தி லேவிழி – வலையாலே

 

நிலவெறி யங்கக் குலுக்கி லேயெழில்

வளைபுனை செங்கைக் கிலுக்கி லேகன

நிதிபறி யந்தப் பிலுக்கி லேசெயு – மொயிலாலே

 

நிதமிய லுந்துர்க் குணத்தி லேபர

வசமுட னன்புற் றிணக்கி லேயொரு

நிமிஷமி ணங்கிக் கணத்தி லேவெகு – மதிகேடாய்

 

அலையநி னைந்துற் பநத்தி லேயநு

தினமிகு மென்சொப் பனத்தி லேவர

அறிவும ழிந்தற் பனத்தி லேநிதம் – உலைவேனோ

 

அசடனை வஞ்சச் சமர்த்த னாகிய

கசடனை யுன்சிற் கடைக்க ணாடிய

மலர்கொடு நின்பொற் பதத்தை யேதொழ – அருள்தாராய்

 

பலபல பைம்பொற் பதக்க மாரமு

மடிமைசொ லுஞ்சொற் றமிழ்ப்ப னீரொடு

பரிமள மிஞ்சக் கடப்ப மாலையு – மணிவோனே

 

பதியினில் மங்கைக் கதித்த மாமலை

யொடுசில குன்றிற் றரித்து வாழ்வுயர்

பழநியி லன்புற் றிருக்கும் வானவர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 184 முகிலளகத்தில் (பழனி) 

 

முகிலள கத்திற் கமழ்ந்த வண்பரி

மளஅலர் துற்றக் கலந்தி டந்தரு

முகிழ்நுதி தைத்துத் துயர்ந்த மங்கைய – ரங்கமீதே

 

முகம்வெயர் வுற்றுப் பரந்து செங்கயல்

விழியிணை செக்கச் சிவந்து குங்கும

ம்ருகமத மத்தத் தனங்க ளின்மிசை – யெங்குமேவி

 

உகவுயி ரொத்துப் புயங்க ளின்புற

வுறவினை யுற்றுத் திரண்டு கொங்கள

வுறுமணை யுற்றுத் திரங்கு மஞ்சமி – லொன்றிமேவி

 

ஒளிதிகழ் பத்மக் கரங்க ளின்புற

முறுவளை யொக்கக் கலின்க லென்கவு

முயர்மய லுற்றுற் றிரங்கு மன்பதொ – ழிந்திடாதோ

 

செகமுழு தொக்கப் பயந்த சங்கரி

அடியவர் சித்தத் துறைந்த சம்ப்ரம

சிவனொரு பக்கத் துறைந்த மங்கைசு – மங்கைநீடு

 

திகழ்வன பச்சைப் பசங்கி யம்பண

கரதலி கச்சுற் றிலங்கு கொங்கையள்

திருவரு ணற்பொற் பரந்தி டும்பரை – யண்டமீதே

 

பகலிர வற்றிட் டுயர்ந்த அம்பிகை

திரிபுரை முற்றிட் டிரண்டொ டொன்றலர்

பரிவுற வொக்கச் செயும்ப ரம்ப்ரமி – யன்புகூரும்

 

பதிவ்ரதை மிக்கச் சிரந்தெ ரிந்தருள்

பகிரதி வெற்பிற் பிறந்த பெண்தரு

பழநியில் வெற்பிற் றிகழ்ந்து நின்றருள் – தம்பிரானே.

 

திருப்புகழ் 185 முகை முளரி (பழனி) 

 

முகைமுளரி ப்ரபைவீசு மெழில்கனக மலைபோலு

முதிர்விலிள தனபார – மடவார்தோள்

 

முழுகியமி ழநுபோக விழலனென வுலகோர்கள்

மொழியுமது மதியாமல் – தலைகீழ்வீழ்ந்

 

தகமகிழ விதமான நகையமுத மெனவூற

லசடரக மெழவாகி – மிகவேயுண்

 

டழியுமொரு தமியேனு மொழியுமுன திருதாளி

னமுதுபரு கிடஞான – மருளாயோ

 

மகரமெறி திரைமோது பகரகடல் தடவாரி

மறுகுபுனல் கெடவேலை – விடுவோனே

 

வரிசையவுண் மகசேனை யுகமுடிய மயிலேறி

வருபனிரு கரதீர – முருகோனே

 

பகர்வரிய ரெனலாகு முமைகொழுந ருளமேவு

பரமகுரு வெனநாடு – மிளையோனே

 

பணிலமணி வெயில்வீசு மணிசிகர மதிசூடு

பழநிமலை தனில்மேவு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 186 முதிரவுழையை (பழனி)  

 

முதிர வுழையை வனத்தில் முடுகி வடுவை யழித்து

முதிய கயல்கள் கயத்தி – னிடையோடி

 

முரண வளரும் விழிக்குள் மதன விரகு பயிற்றி

முறைமை கெடவு மயக்கி – வருமாதர்

 

மதுர அமுத மொழிக்கு மகுட களப முலைக்கு

வலிய அடிமை புகுத்தி – விடுமாய

 

மனதை யுடைய அசட்டு மனிதன் முழுது புரட்டன்

மகிழ வுனது பதத்தை – யருள்வாயே

 

சதுரன் வரையை யெடுத்த நிருத னுடலை வதைத்து

சகடு மருத முதைத்த – தகவோடே

 

தழையு மரமு நிலத்தில் மடிய அமரை விளைத்த

தநுவை யுடைய சமர்த்தன் – மருகோனே

 

அதிர முடுகி யெதிர்த்த அசுர ருடலை வதைத்து

அமரர் சிறையை விடுத்து – வருவோனே

 

அரிய புகழை யமைத்த பெரிய பழநி மலைக்கு

ளழகு மயிலை நடத்து – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 187 முத்துக்கு (பழனி) 

 

முத்துக்குச் சிட்டுக் குப்பிமு

டித்துச்சுக் கைப்பிற் சுற்றியு

முற்பக்கத் திற்பொற் புற்றிட – நுதல்மீதே

 

முக்யப்பச் சைப்பொட் டிட்டணி

ரத்நச்சுட் டிப்பொற் பட்டிவை

முச்சட்டைச் சித்ரக் கட்டழ – கெழிலாடத்

 

தித்திக்கச் சொற்சொற் றுப்பிதழ்

நச்சுக்கட் கற்புச் சொக்கியர்

செப்புக்கொக் கக்கச் சுப்பெறு – தனமேருத்

 

திட்டத்தைப் பற்றிப் பற்பல

லச்சைக்குட் பட்டுத் தொட்டுயிர்

சிக்கிச்சொக் கிக்கெட் டிப்படி – யுழல்வேனோ

 

மெத்தத்துக் கத்தைத் தித்தியி

னிச்சித்தத் திற்பத் தத்தொடு

மெச்சிச்சொர்க் கத்திற் சிற்பர – மருள்வாயே

 

வித்தைக்குக் கர்த்ருத் தற்பர

முக்கட்சித் தர்க்குப் புத்திர

விச்சித்ரச் செச்சைக் கத்திகை – புனைவோனே

 

நித்யக்கற் பத்திற் சித்தர்க

ளெட்டுத்திக் குக்குட் பட்டவர்

நிஷ்டைக்கற் புற்றப் பத்தர்கள் – அமரோரும்

 

நெட்டுக்குப் புட்பத் தைக்கொடு

முற்றத்துற் றர்ச்சிக் கப்பழ

நிக்குட்பட் டத்துக் குற்றுறை – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 188 மூலம் கிளர் ஓர் (பழனி) 

 

மூலங்கிள ரோருரு வாய்நடு

நாலங்குல மேனடு வேரிடை

மூள்பிங்கலை நாடியொ டாடிய – முதல்வேர்கள்

 

மூணும்பிர காசம தாயொரு

சூலம்பெற வோடிய வாயுவை

மூலந்திகழ் தூண்வழி யேயள – விடவோடிப்

 

பாலங்கிள ராறுசி காரமொ

டாருஞ்சுட ராடுப ராபர

பாதம்பெற ஞானச தாசிவ – மதின்மேவிப்

 

பாடுந்தொனி நாதமு நூபுர

மாடுங்கழ லோசையி லேபரி

வாகும்படி யேயடி யேனையும் – அருள்வாயே

 

சூலங்கலை மான்மழு வோர்துடி

வேதன்தலை யோடும ராவிரி

தோடுங்குழை சேர்பர னார்தரு – முருகோனே

 

சூரன்கர மார்சிலை வாளணி

தோளுந்தலை தூள்பட வேஅவர்

சூளுங்கெட வேல்விடு சேவக – மயில்வீரா

 

காலின்கழ லோசையு நூபுர

வார்வெண்டைய வோசையு மேயுக

காலங்களி னோசைய தாநட – மிடுவோனே

 

கானங்கலை மான்மக ளார்தமை

நாணங்கெட வேயணை வேள்பிர

காசம்பழ னாபுரி மேவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 189 மூல மந்திரம் (பழனி) 

 

மூல மந்திர மோத லிங்கிலை

யீவ திங்கிலை நேய மிங்கிலை

மோன மிங்கிலை ஞான மிங்கிலை – மடவார்கள்

 

மோக முண்டதி தாக முண்டப

சார முண்டப ராத முண்டிடு

மூக னென்றொரு பேரு முண்டருள் – பயிலாத

 

கோல முங்குண வீன துன்பர்கள்

வார்மை யும்பல வாகி வெந்தெழு

கோர கும்பியி லேவி ழுந்திட – நினைவாகிக்

 

கூடு கொண்டுழல் வேனை யன்பொடு

ஞான நெஞ்சினர் பாலி ணங்கிடு

கூர்மை தந்தினி யாள வந்தருள் – புரிவாயே

 

பீலி வெந்துய ராலி வெந்தவ

சோகு வெந்தமண் மூகர் நெஞ்சிடை

பீதி கொண்டிட வாது கொண்டரு – ளெழுதேடு

 

பேணி யங்கெதி ராறு சென்றிட

மாற னும்பிணி தீர வஞ்சகர்

பீறு வெங்கழு வேற வென்றிடு – முருகோனே

 

ஆல முண்டவர் சோதி யங்கணர்

பாக மொன்றிய வாலை யந்தரி

ஆதி யந்தமு மான சங்கரி – குமரேசா

 

ஆர ணம்பயில் ஞான புங்கவ

சேவ லங்கொடி யான பைங்கர

ஆவி னன்குடி வாழ்வு கொண்டருள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 190 முருகுசெறி குழலவிழ (பழனி)  

 

முருகுசெறி குழலவிழ முலைபுளக மெழநிலவு

முறுவல்தர விரகமெழ – அநுராகம்

 

முதிரவச மறவிதரி யெழுகைவளை கலகலென

முகநிலவு குறுவெயர்வு – துளிவீச

 

அருமதுர மொழிபதற இதழமுது பருகிமிக

அகமகிழ இருகயல்கள் – குழையேற

 

அமளிபடு மமளிமல ரணையின்மிசை துயிலுகினும்

அலர்கமல மலரடியை – மறவேனே

 

நிருதனொடு வருபரியு மடுகரியும் ரதநிரையும்

நெறுநெறன முறியவிடும் – வடிவேலா

 

நிகழகள சகளகுரு நிருபகுரு பரகுமர

நெடியநெடு ககனமுக – டுறைவோனே

 

வருமருவி நவமணிகள் மலர்கமுகின் மிசைசிதற

மதுவினிரை பெருகுவளி – மலைமீதே

 

வளர்குறவர் சிறுமியிரு வளர்தனமு மிருபுயமு

மருவிமகிழ் பழநிவரு – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 191 முருகு செறிகுழல் முகில் (பழனி)  

 

முருகு செறிகுழல் முகிலென நகில்நறு

முளரி முகையென இயலென மயிலென

முறுவல் தளவென நடைமட வனமென – இருபார்வை

 

முளரி மடலென இடைதுடி யதுவென

அதர மிலவென அடியிணை மலரென

மொழியு மமுதென முகமெழில் மதியென – மடமாதர்

 

உருவ மினையன எனவரு முருவக

வுரைசெய் தவர்தரு கலவியி னிலவிய

வுலையின் மெழுகென வுருகிய கசடனை – யொழியாமல்

 

உவகை தருகலை பலவுணர் பிறவியி

னுவரி தனிலுறு மவலனை யசடனை

உனது பரிபுர கழலிணை பெறஅருள் – புரிவாயே

 

அரவ மலிகடல் விடமமு துடனெழ

அரிய யனுநரை யிபன்முத லனைவரும்

அபய மிகவென அதையயி லிமையவ – னருள்பாலா

 

அமர்செய் நிசிசர ருடலவை துணிபட

அவனி யிடிபட அலைகடல் பொடிபட

அமரர் சிறைவிட அடலயில் நொடியினில் – விடுவோனே

 

பரவு புனமிசை யுறைதரு குறமகள்

பணைகொ ளணிமுலை முழுகுப னிருபுய

பணில சரவணை தனில்முள ரியின்வரு – முருகோனே

 

பரம குருபர எனுமுரை பரசொடு

பரவி யடியவர் துதிசெய மதிதவழ்

பழநி மலைதனி லினிதுறை யமரர்கள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 192 வசனமிக ஏற்றி (பழனி) 

 

வசனமிக வேற்றி – மறவாதே

மனதுதுய ராற்றி – லுழலாதே

 

இசைபயில்ஷ டாக்ஷ – ரமதாலே

இகபரசெள பாக்ய – மருள்வாயே

 

பசுபதிசி வாக்ய – முணர்வோனே

பழநிமலை வீற்ற – ருளும்வேலா

 

அசுரர்கிளை வாட்டி – மிகவாழ

அமரர்சிறை மீட்ட – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 193 வஞ்சனை மிஞ்சி (பழனி) 

 

வஞ்சனை மிஞ்சிய மாய வம்பிகள்

வந்தவர் தங்களை வாதை கண்டவர்

வங்கண முந்தெரி யாம லன்புகள் – பலபேசி

 

மஞ்சமி ருந்தநு ராக விந்தைகள்

தந்தக டம்பிக ளூற லுண்டிடு

மண்டைகள் கண்டித மாய்மொ ழிந்திடு – முரையாலே

 

சஞ்சல முந்தரு மோக லண்டிகள்

இன்சொல்பு ரிந்துரு காத தொண்டிகள்

சங்கம மென்பதை யேபு ரிந்தவ – னயராதே

 

தங்களில் நெஞ்சக மேம கிழ்ந்தவர்

கொஞ்சிந டம்பயில் வேசை முண்டைகள்

தந்தசு கந்தனை யேயு கந்துடல் – மெலிவேனோ

 

கஞ்சன்வி டுஞ்சக டாசு ரன்பட

வென்றுகு ருந்தினி லேறி மங்கையர்

கண்கள்சி வந்திட வேக லந்தரு – முறையாலே

 

கண்டும கிழ்ந்தழ காயி ருந்திசை

கொண்டுவி ளங்கிய நாளி லன்பொடு

கண்குளி ருந்திரு மால்ம கிழ்ந்தருள் – மருகோனே

 

குஞ்சர வஞ்சியு மான்ம டந்தையு

மின்பமி குந்திட வேய ணைந்தருள்

குன்றென வந்தருள் நீப முந்திய – மணிமார்பா

 

கொந்தவி ழுந்தட மேநி ரம்பிய

பண்புத ருந்திரு வாவி னன்குடி

குன்றுக ளெங்கினு மேவ ளர்ந்தருள் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 194 வரதா மணி நீ (பழனி) 

 

வரதா மணிநீ – யெனவோரில்

வருகா தெதுதா – னதில்வாரா

 

திரதா திகளால் – நவலோக

மிடவே கரியா – மிதிலேது

 

சரதா மறையோ – தயன்மாலும்

சகலா கமநூ – லறியாத

 

பரதே வதையாள் – தருசேயே

பழனா புரிவாழ் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 195 வனிதை உடல் (பழனி) 

 

வனிதையுடல் காய நின்று வுதிரமதி லேயு ருண்டு

வயிறில்நெடு நாள லைந்து – புவிமீதே

 

மனிதருரு வாகி வந்து அநுதினமு மேவ ளர்ந்து

வயதுபதி னாறு சென்று – வடிவாகிக்

 

கனகமுலை மாதர் தங்கள் வலையில்மிக வேயு ழன்று

கனிவதுட னேய ணைந்து – பொருள்தேடிக்

 

கனபொருளெ லாமி ழந்து மயலில்மிக வேய லைந்த

கசடனெனை யாள வுன்ற – னருள்தாராய்

 

புனமதனில் வாழு கின்ற வநிதைரகு நாதர் தந்த

புதல்வியித ழூற லுண்ட – புலவோனே

 

பொருமதனை நீறு கண்ட அரியசிவ னாரு கந்த

புதியமயி லேறு கந்த – வடிவேலா

 

பனகமணி மாம தங்கி குமரிவெகு நீலி சண்டி

பரமகலி யாணி தந்த – பெருவாழ்வே

 

பகையசுரர் மாள வென்று அமரர் சிறை மீள வென்று

பழநிமலை மீதி னின்ற – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 196 வாதம் பித்தம் (பழனி) 

 

வாதம் பித்தமி டாவயி றீளைகள்

சீதம் பற்சனி சூலைம கோதர

மாசங் கட்பெரு மூலவி யாதிகள் – குளிர்காசம்

 

மாறுங் கக்கலொ டேசில நோய்பிணி

யோடுந் தத்துவ காரர்தொ ணூறறு

வாருஞ் சுற்றினில் வாழ்சதி காரர்கள் – வெகுமோகர்

 

சூழ்துன் சித்ரக பாயைமு வாசைகொ

டேதுஞ் சற்றுண ராமலெ மாயைசெய்

சோரம் பொய்க்குடி லேசுக மாமென – இதின்மேவித்

 

தூசின் பொற்சர மோடுகு லாயுல

கேழும் பிற்பட வோடிடு மூடனை

தூவஞ் சுத்தடி யாரடி சேரநி – னருள்தாராய்

 

தீதந் தித்திமி தீதக தோதிமி

டூடுண் டுட்டுடு டூடுடு டூடுடு

சேசெஞ் செக்கெண தோதக தீகுட – வெனபேரி

 

சேடன் சொக்கிட வேலைக டாகமெ

லாமஞ் சுற்றிட வேயசு ரார்கிரி

தீவும் பொட்டெழ வேயனல் வேல்விடு – மயில்வீரா

 

வேதன் பொற்சிர மீதுக டாவிந

லீசன் சற்குரு வாயவர் காதினில்

மேவும் பற்றிலர் பேறரு ளோதிய – முருகோனே

 

வேஷங் கட்டிபி னேகிம காவளி

மாலின் பித்துற வாகிவி ணோர்பணி

வீரங் கொட்பழ னாபுரி மேவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 197 வாரணந் தனை (பழனி) 

 

வார ணந்தனை நேரான மாமுலை

மீத ணிந்திடு பூணார மாரொளி

வால சந்திர னேராக மாமுக – மெழில்கூர

 

வார ணங்கிடு சேலான நீள்விழி

யோலை தங்கிய வார்காது வாவிட

வான இன்சுதை மேலான வாயித – ழமுதூறத்

 

தோர ணஞ்செறி தார்வாழை யேய்தொடை

மீதில் நின்றிடை நூல்போலு லாவியெ

தோகை யென்றிட வாகாக வூரன – நடைமானார்

 

தோத கந்தனை மாமாயை யேவடி

வாக நின்றதெ னாஆய வோர்வது

தோணி டும்படி நாயேனுள் நீயருள் – தருவாயே

 

கார ணந்தனை யோராநி சாசரர்

தாம டங்கலு மீறாக வானவர்

காவ லிந்திர னாடாள வேயயில் – விடும்வீரா

 

கார்வி டந்தனை யூணாக வானவர்

வாழ்த ரும்படி மேனாளி லேமிசை

காள கண்டம காதேவ னார்தரு – முருகோனே

 

ஆர ணன்றனை வாதாடி யோருரை

ஓது கின்றென வாராதெ னாவவ

னாண வங்கெட வேகாவ லாமதி – லிடும்வேலா

 

ஆத வன்கதி ரோவாது லாவிய

கோபு ரங்கிளர் மாமாது மேவிய

ஆவி னன்குடி யோனேசு ராதிபர் – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 198 விதம் இசைந்து (பழனி) 

 

விதமி சைந்தினி தாமலர் மாலைகள்

குழல ணிந்தநு ராகமு மேசொலி

விதர ணஞ்சொலி வீறுக ளேசொலி – யழகாக

 

விரிகு ரும்பைக ளாமென வீறிய

கனக சம்ப்ரம மேருவ தாமதி

விரக மொங்கிய மாமுலை யாலெதி – ரமர்நாடி

 

இதமி சைந்தன மாமென வேயின

நடைந டந்தனர் வீதியி லேவர

எவர்க ளுஞ்சித மால்கொளு மாதர்கண் – வலையாலே

 

எனது சிந்தையும் வாடிவி டாவகை

அருள்பு ரிந்தழ காகிய தாமரை

இருப தங்களி னாலெனை யாள்வது – மொருநாளே

 

மதமி சைந்தெதி ரேபொரு சூரனை

யுடலி ரண்டுகு றாய்விழ வேசின

வடிவு தங்கிய வேலினை யேவிய – அதிதீரா

 

மதுர இன்சொலி மாதுமை நாரணி

கவுரி யம்பிகை யாமளை பார்வதி

மவுந சுந்தரி காரணி யோகினி – சிறுவோனே

 

பதமி சைந்தெழு லோகமு மேவலம்

நொடியில் வந்திடு மாமயில் மீதொரு

பவனி வந்தக்ரு பாகர சேவக – விறல்வீரா

 

பருதி யின்ப்ரபை கோடிய தாமெனும்

வடிவு கொண்டருள் காசியின் மீறிய

பழநி யங்கிரி மீதினில் மேவிய – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 199 விரை மருவு (பழனி) 

 

விரைமருவு மலர ணிந்த கரியபுரி குழல்ச ரிந்து

விழவதன மதிவி ளங்க – அதிமோக

 

விழிபுரள முலைகு லுங்க மொழிகுழற அணைபு குந்து

விரகமயல் புரியு மின்ப – மடவார்பால்

 

இரவுபக லணுகி நெஞ்ச மறிவழிய வுருகு மந்த

இருளகல வுனது தண்டை – யணிபாதம்

 

எனதுதலை மிசைய ணிந்து அழுதழுது னருள்வி ரும்பி

யினியபுகழ் தனைவி ளம்ப – அருள்தாராய்

 

அரவில்விழி துயில்மு குந்த னலர்கமல மலர்ம டந்தை

அழகினொடு தழுவு கொண்டல் – மருகோனே

 

அடலசுர ருடல்பி ளந்து நிணமதனில் முழுகி யண்ட

அமரர்சிறை விடுப்ர சண்ட – வடிவேலா

 

பரவைவரு விடம ருந்து மிடறுடைய கடவுள் கங்கை

படர்சடையர் விடைய ரன்ப – ருளமேவும்

 

பரமரரு ளியக டம்ப முருகஅறு முகவ கந்த

பழநிமலை தனில மர்ந்த – பெருமாளே.

 

திருப்புகழ் 200 வேய் இசைந்து (பழனி)

 

வேயி சைந்தெழு தோள்கள் தங்கிய

மாதர் கொங்கையி லேமு யங்கிட

வீணி லுஞ்சில பாத கஞ்செய – அவமேதான்

 

வீறு கொண்டுட னேவ ருந்தியு

மேயு லைந்தவ மேதி ரிந்துள

மேக வன்றறி வேக லங்கிட – வெகுதூரம்

 

போய லைந்துழ லாகி நொந்துபின்

வாடி நைந்தென தாவி வெம்பியெ

பூத லந்தனி லேம யங்கிய – மதிபோகப்

 

போது கங்கையி னீர்சொ ரிந்திரு

பாத பங்கய மேவ ணங்கியெ

பூசை யுஞ்சில வேபு ரிந்திட – அருள்வாயே

 

தீயி சைந்தெழ வேயி லங்கையில்

ராவ ணன்சிர மேய ரிந்தவர்

சேனை யுஞ்செல மாள வென்றவன் – மருகோனே

 

தேச மெங்கணு மேபு ரந்திடு

சூர்ம டிந்திட வேலின் வென்றவ

தேவர் தம்பதி யாள அன்புசெய் – திடுவோனே

 

ஆயி சுந்தரி நீலி பிங்கலை

போக அந்தரி சூலி குண்டலி

ஆதி யம்பிகை வேத தந்திரி – யிடமாகும்

 

ஆல முண்டர னாரி றைஞ்சவொர்

போத கந்தனை யேயு கந்தருள்

ஆவி னன்குடி மீதி லங்கிய – பெருமாளே.

இதையும் படிக்கலாம் :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *